Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

Psikiyatrik tanı ve tedavide manevi öykünün klinik önemi

Clinical significance of spiritual history in psychiatric diagnosis and treatment

Biyopsikososyal değerlendirmeye manevi öykünün eklenmesi, PTSD gibi tablolarda hem iyileşmeyi destekleyen hem de sıkıntıyı derinleştiren manevi süreçleri görünür kılar.

Konuşma, ruh sağlığı değerlendirmesinde biyopsikososyal manevi (biopsychosocial-spiritual) modeli bütüncül tıbbi uygulamanın çerçevesi olarak ele alıyor; biyopsikososyal yaklaşım yerleşik olsa da manevi değerlendirmenin (spiritual assessment) tıp eğitiminde geri kaldığı belirtiliyor. Manevi öykü alma (spiritual history taking) ilkeleri, dindar olmayan bir hastada travma sonrası stres bozukluğu (post-traumatic stress disorder, PTSD) olgu vinyeti üzerinden gösteriliyor. Biyolojik düzeyde PTSD'de otonom sinir sistemi düzensizliğine bağlı aşırı uyarılmışlık (hyperarousal) bulunduğu, bunun PTSD belirtilerinde beta adrenerjik ve alfa-1 adrenerjik blokör kullanımının bilimsel gerekçesi olduğu aktarılıyor. Psikolojik düzeyde eşlik eden anksiyete ya da depresif bozukluklar, sosyal düzeyde ise toplumdan geri çekilme veya bağımlılık gibi işlevsellik kayıpları vurgulanıyor. Maneviyatın, dinle birlikte ya da dinden bağımsız olarak, anlam ve iyileşme kaynağı olabileceği, inancın ya da inanç topluluğunun verdiği güç ve teselli yoluyla travma sonrası büyümeye (post-traumatic growth) yol açabileceği belirtiliyor. Buna karşılık olumsuz manevi baş etmenin ahlaki yaralanma (moral injury), öfke ve kuşku gibi derin manevi zorlanma ve sıkıntılara yol açtığı, bunların hastanın manevi gereksinimlerinin farkında olan psikiyatristlerce ustalıkla ele alınabileceği sonucuna varılıyor.

Tüm WCP 2026 özetleri