Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1316

Chitrali toplumunda erkek çocukluk çağı cinsel istismarı mağdurlarında intihar düşüncesi: bozulmuş kültürel uygulamalar ve kimlik kirlenmesi, bir yorumlayıcı fenomenolojik analiz çalışması

SUICIDAL IDEATION AMONG MALE CSA SURVIVORS IN THE CHITRALI COMMUNITY: CORRUPTED CULTURAL PRACTICES AND IDENTITY CONTAMINATION: AN IPA STUDY

Bu erkeklerde intihar düşüncesini besleyen şey istismarın ağırlığından çok, açıklamanın ardından toplumun mağduru suçlayan tepkisidir.

Amaç, Pakistan'ın dağlık Chitral bölgesinde çocukluk çağı cinsel istismarı (child sexual abuse, CSA) yaşamış erkeklerde intihar düşüncesinin nasıl ortaya çıktığını anlamaktır. Desen yorumlayıcı fenomenolojik analizdir (interpretative phenomenological analysis, IPA; Smith ve ark., 2009); uyarlanmış bir CSA kontrol listesiyle (Halpérin ve ark., 1996) taranan 28 kişiden amaçlı kartopu örnekleme ile seçilen 7 mağdurla (5 erkek, 2 kadın; yaşlar 19 ile 28 arası) yarı yapılandırılmış görüşme yapılmış, görüşmelerin dördü yüz yüze üçü görüntülü aramayla ve katılımcıların tercih ettiği dilde (Khowar, Urduca ya da İngilizce) yürütülmüş, çeviri iki değerlendirici tarafından bağımsız olarak doğrulanmıştır; ilk yazarın aynı toplumun üyesi olması yansıtıcı notlar ve süpervizyonla izlenen bir konumsallık (positionality) kaynağı olarak ele alınmıştır. Beş erkek mağdurda intihar düşüncesi ortak bir örüntüde birleşmiş, ancak bu düşünce istismarın ağırlığını değil toplumun mağdura verdiği tepkiyi izlemiştir. Analizde çocuğun bağlanma yolları bozulmuş kültürel uygulamalar üzerinden tanımlanmıştır: bhaijan (mentörlükten sahiplenmeye), serik (arkadaşlıktan devşirmeye), ishtok (kutlamadan nesneleştirmeye) ve nasha (madde üzerinden bağımlılığa); bu bağlanma, açıklamayı tehlikeli olacak kadar maliyetli kılmaktadır. Toplum tepkisi acı çekeni suçlayıp faili koruduğunda mağdurun yaşadığı sıkıntı intihar düşüncesine dönüşmekte, kimlik kirlenmesi yerel aşağılayıcı adlandırmalarla (parashkoti, gandu) dile getirilmektedir. Klinik açıdan riskin yoğunlaştığı dönem istismarın kendisi değil açıklama ve sonrasıdır; bazen istismar bittikten yıllar sonra; koruyucu niyetle yapılan aile tepkileri (gözetim, kısıtlama, kuşku) katılımcılar tarafından yaşamı çekilmez kılan etkenler olarak adlandırılmıştır. Önleme açısından, açıklama sonrası tepkinin güvenceye alınmadığı bir ortamda mağduru açıklamaya zorlamanın riski azaltmak yerine artırdığı vurgulanmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri