Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1311

Birinci basamak sağlık çalışanlarının intiharı önlemeye ilişkin algıları ve eğitim gereksinimleri: Balear Adaları'nda nitel bir çalışma

PERCEPTIONS AND TRAINING NEEDS OF PRIMARY HEALTH CARE WORKERS IN SUICIDE PREVENTION: A QUALITATIVE STUDY IN THE BALEARIC ISLANDS

Birinci basamak intiharı önlemede benzersiz bir konumda olsa da, on dakikalık muayene sınırı, parçalı sistemler ve damgalanma temelli kaçınma uygulamayı engellemekte, çalışanlar yapılandırılmış ve yinelenen beceri eğitimi talep etmektedir.

Çalışmanın amacı, Balear Adaları'ndaki birinci basamak sağlık profesyonellerinin intihara ilişkin algı, tutum ve bilgilerini incelemek ve yetkinlik temelli bir eğitim çerçevesinin dayanacağı engeller ile kolaylaştırıcıları belirlemektir. Fenomenolojik nitel desen kullanılmış, 40 sağlık çalışanı 4 odak grup (n = 20) ve 3 bireysel görüşme (n = 20) yoluyla incelenmiştir; katılımcıların %82,5'i (n = 33) kadın, %17,5'i (n = 7) erkektir, ortalama yaş 43,8 yıl (standart sapma (SD) = 11,1; aralık 20-65). Meslek dağılımı %50 aile hekimi, %33 hemşire ve %17 diğer sağlık çalışanlarıdır (psikolog, çocuk hekimi, ebe ve çocuk hemşiresi). Arka planda belirtildiği üzere intiharla ölen bireylerin yaklaşık %80'i ölümünden önceki bir yıl içinde, yaklaşık %54'ü 90 gün içinde, yaklaşık %45'i 30 gün içinde ve yaklaşık %10'u ölümden önceki hafta içinde birinci basamağa başvurmaktadır. Sonuçlarda sistemik ve kültürel engeller üç başlıkta toplanmıştır: yapısal ve sistemik darboğazlar (zaman baskısı, on dakikalık muayene, entegre olmayan elektronik kayıt sistemleri), desteklenmeyen kapı bekçisi (gatekeeper) rolü (kapsama paradoksu, hızlı sevk olmadan kriz yönetimi) ve klinik damgalanma ile mitler (iyatrojenik zarar verme korkusu, değerlendirme kaygısı ve örtük önyargılar); bunlar şefkat yorgunluğu, suçluluk ve panik biçiminde klinisyen duygusal yüküne ve tükenmişliğe yol açmaktadır. Klinik risk değerlendirme matrisinde başlıca risk etkenleri ağır psikopatoloji, sosyal izolasyon yaşayan orta yaşlı erkekler ve siber zorbalığa maruz kalan gençler; koruyucu etkenler küçük çocuklarla bağ ve sosyoekonomik dayanaklar (istihdam, destek ağı); kritik uyarı işaretleri davranışsal geri çekilme ve sözel olmayan ipuçlardır. Katılımcılar yapılandırılmış eğitim eksikliğini bildirmiş, doğrudan klinik sorgulama, etkin dinleme ve doğrulama ile protokollü sevk gibi zorunlu temel yetkinlikler ile gerçek olgular ve rol oynama içeren yıllık uygulamalı atölyeler, on dakikalık yapılandırılmış tarama araçları ve öz bakım protokolleri talep etmiştir. Sonuç olarak uygulamalı eğitim yalnız beceri açığını kapatmakla kalmayıp dolaylı travma, çaresizlik, panik ve geriye dönük suçluluğa karşı vazgeçilmez bir duygusal tampon işlevi görmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri