Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1250

Tayland'da psikotik yaşantılar için tedavi boşluğu: 2023 ulusal ruh sağlığı araştırmasından kanıtlar

TREATMENT GAP FOR PSYCHOTIC EXPERIENCES IN THAILAND: EVIDENCE FROM THE 2023 NATIONAL MENTAL HEALTH SURVEY

Psikotik yaşantısı olan Taylandlı erişkinlerin yaklaşık dörtte üçü hiçbir bakım almamaktadır ve dini ya da geleneksel şifacılara başvuru oranı ruh sağlığı uzmanına başvuru kadar yüksektir.

Çalışma, psikotik yaşantıları (psychotic experiences, PE) olan Taylandlı erişkinlerde hizmet kullanımı ile tedavi boşluğunu (treatment gap) incelemeyi ve erken müdahale hizmetlerinin tasarımına katkı sunmayı amaçlamıştır. Ulusal düzeyde temsil gücü olan 2023 Tayland Ulusal Ruh Sağlığı Araştırması'ndan 4.160 erişkin değerlendirilmiş, psikotik yaşantılar WHO-CIDI 3.0 psikoz tarama modülü ile ölçülmüş, hizmet kullanımı ruh sağlığı uzmanı, genel tıbbi hizmet, dini ya da geleneksel şifacı ve bunların birlikte kullanımı olarak sınıflanmış, analizde ki kare ve sosyodemografik değişkenler için düzeltilmiş lojistik regresyon kullanılmıştır. Yaşam boyu psikotik yaşantı sıklığı %3,0 (n=125) bulunmuş, bu kişilerin %76,8'i hiçbir bakım almamıştır. Psikotik yaşantısı olanlarda yardım arama oranı olmayanlara göre belirgin biçimde yüksekti (%23,2 ve %7,8; OR 3,56; %95 GA 2,31 ile 5,48; p<0,001). Hizmet türüne göre kullanım oranları psikotik yaşantısı olan ve olmayanlarda sırasıyla ruh sağlığı uzmanı için %7,2 ve %0,9, genel tıbbi hizmet için %8,5 ve %3,4, dini ya da geleneksel şifacı için %7,5 ve %2,4, birden fazla sağlayıcı için %4,0 ve %0,7 olarak bildirilmiştir; dini ve geleneksel şifacılara başvuru, ruh sağlığı uzmanına başvuruyla hemen hemen aynı düzeydedir (%7,5 ve %7,2). Damgalanma ve belirtilerin tanınmaması bakıma erişimin başlıca engelleri olarak öne çıkmıştır. Yazarlar bu karşılanmamış gereksinimin geleneksel ve tıbbi bakım yollarını birbirine bağlayan, kültürel açıdan duyarlı ve erişilebilir erken müdahale hizmetlerini gerekli kıldığı sonucuna varmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri