Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1197

İntiharla ölen bireylerde psikoz: ülke genelinde keşfedici bir çalışma

SUICIDE AMONG INDIVIDUALS WITH PSYCHOSIS: AN EXPLORATIVE NATIONWIDE STUDY.

İntiharla ölenlerin %8'inde psikoz belgelenmişti ve bu grupta hem intihar girişimi öyküsü hem de ölümden önceki 30 gün içinde sağlık hizmeti teması psikozu olmayanlara göre belirgin biçimde daha sıktı.

Çalışmanın amacı, intiharla ölen bireylerde psikozun yaygınlığını, klinik özelliklerini ve sağlık hizmeti kullanımını psikozu olmayan bireylerle karşılaştırmaktı. İsveç'te 2015 yılında intiharla ölen tüm bireyler alındı (n=1186); ölümden önceki iki yıl içinde en az bir sağlık hizmeti teması bulunan 1179 kişinin tıbbi kayıtları standart bir protokolle tarandı ve sağlık hizmeti kullanımı, tanılar, tedaviler, sosyodemografik ve psikososyal değişkenler ile bedensel ve ruhsal sağlık verileri çıkarıldı; psikoz, belgelenmiş psikotik bozukluk tanısı ya da hekimin not ettiği psikotik belirtiler olarak tanımlandı ve gruplar arası oran farkları ki kare (chi-square) testiyle p<0,05 ölçütünde sınandı. Psikoz 1179 kişinin 99'unda (%8) belgelenmişti; bunların 69'unda klinik psikotik bozukluk, 30'unda ise belgelenmiş psikotik belirti vardı. Psikoz grubunda psikozu olmayan gruba kıyasla önceki intihar girişimi %43'e karşı %28 (p<0,001), önceki intihar dışı kendine zarar verme (non-suicidal self-harm) %21'e karşı %11 (p=0,002) ve son görüşmede artmış intihar riski notu %28'e karşı %13 (p<0,001) oranındaydı. Ölümden önceki son 30 gün içinde herhangi bir sağlık hizmeti teması psikoz grubunda %63, diğer grupta %45 (p<0,001); psikiyatri uzman hizmeti teması ise %53'e karşı %21 idi (p<0,001). Ölüm öncesi son görüşmede psikoz grubunun yarısından biraz fazlasında (%52) hiçbir depresyon belirtisi belgelenmemişti ve %20'sinde intihar düşüncesi notu vardı; bu farklar anlamlı değildi. Yazarlar, intiharla ölen psikozlu bireylerin çoğunun ruh sağlığı hizmetleriyle yakın zamanlı teması olduğu sonucuna vararak, intihar riski değerlendirmesinin doğasındaki sınırlılıklar nedeniyle önleyici çabaların yalnızca yüksek riskli görülenlere değil rutin bakımın tümüne yerleştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri