Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV1171

Çin'de toplum temelli ruhsal sağlık rehabilitasyonunun gelişimi: kazanımlar, engeller ve gelecek yönelimler

EVOLUTION OF COMMUNITY-BASED MENTAL HEALTH REHABILITATION IN CHINA: ACHIEVEMENTS, BARRIERS, AND FUTURE DIRECTIONS

Yirmi yıllık ulusal ölçeklenme Çin'de bakım için bir altyapı oluşturmuş, ancak sistem belirtileri geniş ölçekte yönetebilirken işlevsellik, katılım ve istihdamı tutarlı biçimde geri kazandıramamaktadır.

Sunumun amacı, Çin'de toplum temelli ruhsal sağlık rehabilitasyonunun gelişimini kazanımlar, engeller ve gelecek yönelimler açısından değerlendirmektir. Ulusal ağın kilometre taşları olarak 2004'te hastane ile toplumu bütünleştiren bakımı başlatan 686 Programı, 2009'da ağır ruhsal bozuklukların izleminin rutin halk sağlığı hizmetine dönüşmesi, 2017'de ulusal toplum rehabilitasyonu hedeflerinin belirlenmesi ve 2022'de üç yıllık ulusal bir atılım olan Jingkang Bütünleşmesi gösterilmektedir. Kazanım verileri arasında ulusal ağır ruhsal bozukluk sisteminin ulaştığı 6 milyondan fazla kayıtlı hasta, 2015'e kadar 686 Programı kapsamına giren 2.774 ilçe, 2016 ile 2021 arasında standartlaştırılmış yönetim oranının %88,7'den %92'ye yükselmesi ve 2013'e kadar zincir ya da kafeslerden kurtarılıp tedaviye alınan 3.440 kişi yer almakta; uzmanların eğitim, izlem ve dört düzeyli hizmet ağı yoluyla bakımı hastane dışına taşıdığı belirtilmektedir. Engeller başlığında kayıt, tedaviye uyum ve stabilitenin baskın olduğu biyomedikal teşvik yapısı nedeniyle işlev, seçim ve yaşam kalitesinin zayıf ölçülmesi; psikiyatrist sayısının 100.000 kişiye yaklaşık 3,6 olması ve kırsal ilçelerde daha uzun ulaşım ile daha ince uzman desteği; ailelerin sınırlı soluklanma ya da mali destekle varsayılan bakım verici kalması ile kayıt korkusu ve dışlanmanın hizmet alımını azaltması; 686 modeli ile Jingkang hizmetlerinin tam ekonomik değerlendirmesinin bulunmaması nedeniyle toplum bakımında ödeme reformunun sınırlanması sayılmaktadır. Temel boşluk, sistemin belirtileri geniş ölçekte yönetebilmesine karşın işlevselliği, toplumsal katılımı ya da istihdamı tutarlı biçimde geri kazandıramaması olarak tanımlanmaktadır. Gelecek yönelimleri olarak tıbbi ve sosyal bütünleşme çerçevesinde hemşire, psikolog, sosyal hizmet uzmanı, terapist ve akran destekçilerinden oluşan finanse edilmiş profesyonel toplum ekipleri kurulması ve vaka yönetiminin bir meslek haline getirilmesi; uzaktan değerlendirme, tele denetim ve açık yönlendirme kurallarıyla ilçe merkezleri, kasabalar ve evlerin dijital olarak bağlanması; haklar, ortak karar verme, mesleki rehabilitasyon ve aile desteğinin hizmet standartlarına ve geri ödeme kapsamına yerleştirilmesi önerilmektedir. Sonuç olarak tek plan, tek kayıt ve tek bütçe ilkesiyle sağlık, sivil işler, engellilik hizmetleri, sigorta ve istihdamın bölgesel bir ruh sağlığı planı altında eşgüdümlenmesi ve ulusal ölçeklenme öncesinde iyileşme temelli ödeme ile sonuç ve maliyet ölçümünün değerlendirilmesi savunulmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri