Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0955

Tayvan'da uzun süreli bakım kurumu sakinlerinde yalnızlık: politika önerileri

LONELINESS AMONG LONG-TERM CARE FACILITY RESIDENTS IN TAIWAN: POLICY RECOMMENDATIONS

Uzun süreli bakım kurumlarında yalnızlığı azaltmak bakım kapasitesini artırmaktan çok, sakinlerin duyulduğu ve anlamlı ilişkiler kurabildiği ilişki merkezli bir bakım sistemini gerektirmektedir.

Amaç, kültürlerarası iletişimin, kültürlerarası bakımın ve ilişkisel bakımın uzun süreli bakım kurumu sakinlerinin yalnızlığı, ruh sağlığı ve sosyal bağlantısı üzerindeki etkisini incelemek ve politika önerileri geliştirmektir; posterde Tayvan'ın Uzun Süreli Bakım 3.0 politikasının yaşlanan toplumun gereksinimlerine göre gözden geçirilmesine karşın sakinlerin psikolojik ve duygusal destek gereksinimlerine yeterince yer vermediği belirtilmektedir. Yöntem, PRISMA-ScR'ye göre yürütülmüş bir kapsam derlemesidir (scoping review); CINAHL, Embase ve MEDLINE (Ovid üzerinden) veri tabanlarında son 10 yıl (2016-2026) taranmış, popülasyon olarak uzun süreli bakım kurumu sakinleri ile yabancı ya da göçmen bakım çalışanları, kavram olarak kültürlerarası iletişim, kültürlerarası bakım, ilişkisel bakım, yalnızlık, psikolojik iyilik hali ve sosyal bağlantı, bağlam olarak yatılı uzun süreli bakım kurumları tanımlanmıştır. Tarama sürecinde 224 başlık ve özet değerlendirilmiş, 12 tam metin incelenmiş ve 7 çalışma derlemeye alınmıştır. Bulgulara göre bozulmuş ilişkiler aidiyet ve özerklik duygusunu azaltmakta, bu da yalnızlığa ve duygusal ile fiziksel destek gereksinimine yol açmaktadır; göçmen bakım çalışanlarının arkadaşlık, dokunma, şarkı söyleme, dinleme ve gündelik konuşma gibi enformel etkileşimleri daha düşük depresyon ve anksiyete tanı oranları, daha az antidepresan ve anksiyolitik kullanımı ve daha fazla doğrudan bakım saati ile ilişkilendirilmiştir. Göçmen bakım çalışanları açısından dil engelleri, kültürel farklılıklar, yetersiz eğitim, tıbbi bilgi boşlukları ve işyeri ayrımcılığı başlıca güçlükler olarak saptanmış; görev odaklı ve tıbbi ağırlıklı bakımın sakinlerin duygusal gereksinimlerini gözden kaçırabileceği, yalnız fiziksel bakıma odaklanmanın insandışılaştırma ve özerklik kaybına katkıda bulunabileceği bildirilmiştir. Kültürel farklılıkların hem iletişim engeli yaratma gibi olumsuz hem de bireyselleştirilmiş bakım için yeni bakış açıları sunma ve sakinlerin onur, özerklik ve kişisel kimliğini destekleme gibi olumlu etkileri olduğu, kültürlerarası eğitimin iletişimi, ilişki kurmayı ve psikososyal bakımı iyileştirebildiği belirtilmiştir. Politika önerileri yalnızlığın bakım planlarına yapılandırılmış bir tarama ve müdahale döngüsüyle (erken tanıma, standart değerlendirme, hedefe yönelik müdahale, sürekli yeniden değerlendirme) entegre edilmesi, göçmen bakım çalışanlarına yönelik desteğin güçlendirilmesi, görev odaklı bakımdan ilişki merkezli bakıma (relationship centered care, RCC) geçiş ve kültürlerarası iletişimin temel bir işgücü politikası haline getirilmesidir.

Tüm WCP 2026 özetleri