Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0662

Psikedelik psikiyatride iki model: İspanya ve Fransa'da psikoterapötik araçtan deneysel psikoza (1955-1968)

TWO MODELS OF PSYCHEDELIC PSYCHIATRY: FROM PSYCHOTHERAPEUTIC TOOL TO EXPERIMENTAL PSYCHOSIS IN SPAIN AND FRANCE (1955–1968)

Erken Avrupa psikedelik psikiyatrisi tek bir paradigmayla değil, Fransa'da deneysel psikopatoloji ve biyolojik psikiyatriye, İspanya'da ise psikoterapötik uygulamalara ağırlık veren birbirine bağlı modellerin bir arada var olmasıyla şekillenmiştir.

Çalışmanın amacı, 1955 ile 1968 arasında İspanya ve Fransa'da ortaya çıkan rakip ancak birbiriyle bağlantılı psikedelik psikiyatri modellerini çözümlemek ve bu modellerin LSD ile psilosibinin terapötik ve bilimsel kullanımını nasıl biçimlendirdiğini incelemektir. Yöntem olarak, 1950'ler ve 1960'larda psikedeliklerle yürütülen psikiyatrik araştırmalara ilişkin yedi İspanyol yayını üzerinde tarihsel karşılaştırmalı analiz yapılmıştır. Yayınlar, psikedeliklerin (1) deneysel psikoz modeli, (2) biyolojik ya da farmakolojik tedavi ve (3) psikoterapiye yardımcı araç olarak kullanılmasına göre sınıflandırılmış; bulgular Zoe Dubus ve arkadaşlarının Fransa'da psikedelik uygulamasının tarihine ilişkin 2023 tarihli derlemesiyle karşılaştırılmıştır. Poster, 1953 ile 1965 arasındaki çalışmaları ülke ve madde temelinde bir zaman çizelgesinde sunmakta, Fransa'da Gastaut, Heim, Delay, Robert, Ey, Lanter, Weil, Quétin ve Widlöcher'in, İspanya'da Rof Carballo ve González Morado, Rojo Sierra, Ruiz Ogara, Granell ile Rojo Sierra ve Seda Díaz'ın çalışmalarını içermektedir. Fransız araştırmaları ağırlıklı olarak deneysel psikopatoloji ve biyolojik psikiyatriye yönelirken, İspanyol araştırmacılar psikoterapötik uygulamaları ve duygulanımsal iletişimin güçlendirilmesini daha çok incelemiştir. Yazarlar, Franco diktatörlüğü dönemine karşın İspanya'da yenilikçi terapötik ve bilimsel yaklaşımlara açık psikiyatri çevrelerinin varlığına dikkat çekmekte, siyasal rejim ile psikiyatrik araştırma arasındaki ilişkinin varsayılandan daha karmaşık olduğunu belirtmektedir. Sonuç olarak, benzer maddelerin yerel bilimsel kültürlere, kurumsal ortamlara ve mesleki geleneklere göre farklı anlam ve klinik işlevler kazandığı, bu tarihsel izleklerin günümüz psikedelik rönesansındaki nörobiyolojik ve psikoterapötik yaklaşımlar arasındaki gerilimleri anlamaya katkı sağlayabileceği öne sürülmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri