Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0353

Borderline kişilik bozukluğu olan hastalarda intihar riskinde depresif belirtilerin düzenleyici rolü

THE MODULATORY ROLE OF DEPRESSIVE SYMPTOMATOLOGY IN SUICIDAL RISK AMONG PATIENTS WITH BORDERLINE PERSONALITY DISORDER

Borderline kişilik bozukluğunda depresif belirtiler, özellikle umutsuzluk, intihar riskini klinik olarak anlamlı biçimde düzenlemekte ve intihar düşüncesi ile davranışı için farklı yordayıcı özellikler göstermektedir.

Çalışmanın amacı, klinik olarak borderline kişilik bozukluğu (borderline personality disorder, BPD) tanısı almış erişkinlerde depresif belirtilerin intihar riskindeki düzenleyici rolünü, depresyon şiddeti ve umutsuzluğun bağımsız katkılarına odaklanarak incelemektir. PubMed, PsycINFO ve Embase taranarak erişkin BPD örneklemlerinde depresif belirtileri intihar düşüncesi ve davranışının yordayıcısı ya da düzenleyicisi olarak ele alan gözlemsel ve boylamsal çalışmalar seçilmiş, standart tanısal değerlendirme içermeyen çalışmalar dışlanmıştır. Zemin verisi olarak BPD'de yaşam boyu majör depresif epizod (major depressive episode, MDE) oranı %80, majör depresif bozukluğu (major depressive disorder, MDB) olan hastalarda BPD tanısı oranı %10 ila %30 olarak bildirilmiştir. 124 ayaktan hastanın karşılaştırmalı çalışmasında yaşam boyu intihar girişimi BPD alt kohortunda %60, bipolar bozukluk kohortunda %30, MDB kohortunda %16 olarak saptanmıştır. BPD ve MDB birlikteliği, her iki tanının tek başına bulunduğu duruma göre daha ağır intihar girişimleriyle ilişkilidir. Multinomiyal lojistik regresyon (multinomial logistic regression) analizlerinde umutsuzluk şiddetli intihar düşüncesinin en tutarlı yordayıcısı olmuş, genç yaş ve daha yüksek BPD belirti şiddeti ise intihar girişimleriyle güçlü biçimde ilişkilenmiştir. Bir boylamsal çalışmada MDB girişim riskini yalnızca izlemin ilk 12 ayında bağımsız olarak yordamış, sonrasında psikososyal işlevsellik baskın uzun dönem yordayıcı olarak öne çıkmıştır. Sonuç olarak bu popülasyonda depresyon şiddeti ve umutsuzluğun rutin boyutsal değerlendirmesi gerekli görülmektedir.

Tüm WCP 2026 özetleri