Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0339

Ruhsal hastalığı olan kadınlar: evlilik hakkına karşı tedavi hakkı

WOMEN WITH MENTAL ILLNESS: RIGHT TO MARRIAGE VERSUS RIGHT TO TREATMENT

Asya kültürel bağlamında ruhsal hastalığı olan kadınlarda evlilik hakkı ile tedavi hakkı çatışmakta, aileler ruhsal hastalık öyküsünü gizleyip ilaçları gizlice sağlayarak iki hakkı birlikte yürütmeye çalışmaktadır.

Çalışmanın amacı, Asya kültüründe ruhsal hastalığı olan kadınlarda evlilik hakkının ve tedavi hakkının birlikte uygulanmasında ortaya çıkan güçlükleri olgular üzerinden göstermektir. Yöntem olarak ruhsal hastalığı olan, evli altı kadının olgusu sunulmuştur. Olgularda şu örüntüler aktarılmaktadır: hasta düzeldikten sonra annenin evliliği kolaylaştırmak için tedaviyi kesmesi ve hastanın evlilik sonrası alevlenip baba evine geri gönderilmesi; kadına eşinin evinde gizlice kullanması için ilaç verilmesi; gizli ilaç kullanırken yakalanan kadının baba evine geri gönderilmesi; yedi yıl boyunca gizlice ilaç sağlanan ve tedaviyi sürdüren kadın; evlilikten sonra alevlenip baba evinde tedavi edilen ancak ilaç kullandığı için eşinin evine dönmesine izin verilmeyen kadın; eşinin, ilaçsız iyi olmasını istediği için ilaçlarını elinden aldığı ve almasına izin vermediği kadın. Tartışmada İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 16. maddesinin her bireye evlenme hakkı tanıdığı, klasik Hindu dini kaynaklarının ve toplumsal beklentinin de evliliği herkes için gerekli gördüğü; buna karşılık Hindistan Ruh Sağlığı Bakım Yasası 2017'nin 18(1) maddesi ile Hindistan Anayasası'nın 21. maddesinin tedavi hakkını güvence altına aldığı belirtilmektedir. Yazar, modern psikiyatrik tedaviyle ruhsal hastalığı olan pek çok kişinin evlenip evlilik yaşamına uyum sağlayabildiğini, ancak bunun evlilik sonrası tedavinin sürdürülmesini gerektirdiğini; buna karşın erkeklerin çoğunun ruhsal hastalığı olan bir kadınla evlenmeye istekli olmadığını ve belirti gördüklerinde ya da eşlerinin ilaç kullandığını fark ettiklerinde olumsuz tepki verip terk ettiklerini vurgulamaktadır. Sonuç olarak evli kadınlarda tedavi hakkının uygulanması çoğu kez güçtür ve ailelerin hastalık öyküsünü gizleyip ilacı gizlice sağlama yolu, her iki hakkı aynı anda karşılamak için kullanılan bir baş etme biçimi olarak tanımlanmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri