Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

EV0298

Tanıyla ilgili psikiyatrik sözcük dağarcığı üzerine

ON PSYCHIATRIC VOCABULARY RELEVANT TO DIAGNOSIS

Yazar, nesnel tanı araçlarının yokluğunda uzman görüşüne dayanan mevcut tanı ölçütlerinin anlamlı araştırmaya elverişli olmadığını ve psikiyatrik patolojinin var olan nörolojik sözcük dağarcığıyla yeniden adlandırılması gerektiğini savunmaktadır.

Amaç, psikiyatride tanı koymakta kullanılan sözcük dağarcığını eleştirel biçimde ele almak ve bugünkü tanısal çıkmazın kaynaklarını tartışmaktır. Poster bir kavramsal tartışma niteliğindedir; nicel veri, örneklem ya da istatistiksel çözümleme içermemekte, tarihsel kaynaklara (Kraepelin, Bleuler, Wernicke, Leonhard, Kahlbaum ve Hecker) ve nosoloji eleştirisi yazınına dayanmaktadır. Yazara göre nesnel tanı araçlarının yokluğunda klinisyenler resmi tanı ölçütlerine, meslektaş desteğine ve mesleki oluşum yıllarından kalan anı parçalarına dayanarak bir tanı ya da eğitimli tahmin üretmektedir. Bugünkü duruma katkıda bulunan etmenler olarak atalardan devralınan klinik terminoloji, Kahlbaum ve Hecker'in tanısal mirası, Almanca ve İngilizce dışı klinisyenlerin çalışmalarının ihmali, Kraepelin ile Bleuler'in adlandırmasını izlemeyen klinisyenlerin göz ardı edilmesi, kavram ve belirti tarihine ilgisizlik ve psikiyatrik nosolojinin oluşumunda Amerikalı psikiyatristlerin pragmatizminin baskınlığı sıralanmaktadır. Psikanalizin psikiyatri üzerindeki etkisinin, tanısal sınıflandırmaların hipotez olarak değil değişmez veri olarak görülmesine yol açtığı; Leonhard'ın aktardığı gibi psikiyatristlerin tanı üzerine düşünmeyi bıraktığı; Kraepelin'den DSM III yazarlarına uzanan yöntem eleştirisinin yok sayıldığı ya da şarlatanlık olarak reddedildiği ileri sürülmektedir. Yazar, sözcüklerin hem tanısal hem tedavi edici araç olduğunu, buna karşın ayırt etmeksizin kullanıldığını belirtmekte ve yinelenen biçimde güvenilmez bulunmuş tanısal varlıkların yerine gözleneni var olan nörolojik terimlerle adlandırmayı önermektedir; verilen örnekler arasında sanrının agnozi, biçimsel düşünce bozukluğunun afazi, panik atağın hiperventilasyon, düşünce blokunun absans nöbeti, depresyonun inhibisyon ve maninin disinhibisyon olarak adlandırılması yer almaktadır. Sonuç olarak psikiyatrinin ancak bu yolla uzlaşıya dayalı etiketlerin ötesine geçerek nesnel gözlem, biyolojik düzenekler ve sınanabilir bilimsel ilkeler üzerine kurulu bir disipline dönüşebileceği savunulmaktadır.

Tüm WCP 2026 özetleri