La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Çocuklukta otizm spektrum bozukluğunda farmakoterapi: bilimsel kanıttan klinik uygulamaya. deneyimler, alternatifler, zorluklar ve yaklaşımlar

Pharmacotherapy for autism spectrum disorder in childhood: from scientific evidence to clinical practice. experiences, alternatives, challenges, and approaches

Otizm spektrum bozukluğunda ilk seçenek bilişsel davranışçı terapi olmakla birlikte, uzmanlaşmış hizmetlere erişim kısıtlılığı uygulamada ilaç tedavisinin daha erken başlatılmasına yol açmaktadır.

Amaç, otizm spektrum bozukluğunun (autism spectrum disorder, ASD) kanıta dayalı yönetimini, çekirdek belirtiler ve eşlik eden durumların farmakolojik tedavisine ağırlık vererek tanımlamak ve klinik kılavuzların farklı sağlık sistemlerinde uygulanmasındaki güçlükleri incelemekti. Kanıta dayalı ASD yönetimine ilişkin yazının anlatısal derlemesi yapılarak klinik uygulamayla karşılaştırıldı; farmakoterapi, psikososyal girişimlere erişim ve uluslararası önerilerin yerel sağlık sistemi kısıtlarına uyarlanması ele alındı. Güncel kanıtlar, çekirdek ASD belirtileri ile eşlik eden birçok psikiyatrik ve nörogelişimsel durum için bilişsel davranışçı terapiyi (cognitive behavioral therapy, CBT) ilk seçenek girişim olarak desteklemekte; ilaç tedavisi genellikle ağır irritabilite, saldırganlık, kendine zarar verme davranışları ya da psikosyal girişimlerin bulunmadığı durumlar için ayrılmaktadır. ASD'ye bağlı irritabilite için onaylı tek ilaçlar risperidon ve aripiprazoldür. Özellikle kamu sağlık hizmetlerinde uzmanlaşmış hizmetlere erişimin sınırlı olması, anksiyete, depresyon ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu gibi eşlik eden durumlara yönelik endikasyon dışı (off-label) kullanımlar dahil olmak üzere farmakoterapinin daha erken başlatılmasına yol açmakta; klinik kararlar sıklıkla kanıta dayalı öneriler ile etik kaygılar ve kaynak kısıtları arasında dengelenmektedir. Sonuç olarak ASD yönetimi kapsamlı ve disiplinler arası bir yaklaşım gerektirir; sonuçları ve yaşam kalitesini iyileştirmek için psikososyal ve toplum temelli hizmetlere erişimin genişletilmesi zorunludur.

Todos los resúmenes del WCP 2026