The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

EV1346

Manik epizotların fenomenolojisi ve tanısında kültürel farklılıklar: anlatısal derleme

CULTURAL VARIATIONS IN THE PHENOMENOLOGY AND DIAGNOSIS OF MANIC EPISODES: A NARRATIVE REVIEW

Maninin çekirdek yapısı kültürler arasında büyük ölçüde korunurken belirtilerin öne çıkışı, içeriği, gidişi ve tanınması kültüre ve etnik kökene göre değişmektedir.

Amaç, maninin fenomenolojisi, gidişi ve tanısal olarak tanınmasındaki kültürel ve etnik değişkenliğe ilişkin kanıtları sentezlemek ve klinik çıkarımlarını ortaya koymaktır. Yöntem, PubMed, Web of Science ve tamamlayıcı veri tabanlarında mania, bipolar disorder, cultural variation ve cross-cultural psychiatry terimleriyle yürütülen sistematik olmayan anlatısal taramadır. Belirti yapısı düzeyinde Sri Lanka'da akut mani üzerine yapılan faktör analitik çalışmada duygudurum yükselmesi, psikomotor etkinlik ve psikotik özelliklerden oluşan çekirdek boyutların Batı örneklemlerindeki yapıyı büyük ölçüde yinelediği; buna karşılık ABD, Birleşik Krallık ve Hindistan'dan psikiyatristlerin aynı video kaydındaki manik hastayı YMRS ile değerlendirdiği çalışmada özellikle duygudurum yükselmesi ve irritabilite puanlarının ülkeye göre anlamlı biçimde farklılaştığı bildirilmiştir. Batı sağlık sistemleri içinde bipolar I bozukluğu olan Afrika kökenli Amerikalı hastaların çekirdek yükselmiş veya öforik duygudurumu daha az, perseküsyon varsanıları ile perseküsyonel ve duygudurumla uyumsuz sanrıları daha sık bildirdiği; bir ABD toplum örnekleminde 16 manik belirtiden 14'ünün gruplar arasında benzer oranlarda görüldüğü, istisnanın Afrika kökenli Amerikalı ve Latin hastalarda daha yaygın olan grandiyozite olduğu aktarılmıştır. Birleşik Krallık'ta Afrika-Karayip ve Afrika kökenli hastaların ilk manilerinden önce depresif epizot bildirme oranı %6 ila %14 iken beyaz Avrupalılarda %28 olup, bu hastalar ilk başvuruda daha belirgin psikotik özellikler göstermiştir. Tanısal doğruluk açısından etnik köken, psikotik belirti varlığında duygudurum bozukluğu olan azınlık hastaların bipolar bozukluk yerine şizofreni tanısı almasını bağımsız olarak öngörmekte; buna karşın klinisyenlerinin yakından tanıdığı Old Order Amish topluluğunda yapılandırılmış yeniden değerlendirmenin daha önce şizofreni tanısı almış birçok hastayı bipolar I olarak yeniden sınıflandırması, etnik kökenin kendisinden çok klinisyen ile hasta arasındaki kültürel yakınlığın yanlış tanıdan koruduğunu düşündürmektedir. Batı dışında doğu Hindistan'da ekspansif duygudurum, basınçlı etkinlik ile referans, perseküsyon ve dinsel veya cinsel içerikli sanrıların öne çıktığı ancak fikir uçuşmasının görece seyrek olduğu; Nijerya'da Yoruba toplumunda araya depresyon girmeyen yineleyici unipolar mani gidişinin tanımlandığı; Çin'de irritabilite ve psikomotor aktivasyonun belirgin olduğu yüksek mani yaygınlığı ile geleneksel tıbbın hiperaktif (kuang) ve inhibe (dian) ayrımını Batı nozolojisinden bağımsız olarak yapmış olduğu belirtilmiştir. Sonuç olarak kültüre duyarlı değerlendirme araçları, klinisyen eğitimi ve Latin Amerika ile Sahra altı Afrika gibi yeterince temsil edilmeyen bölgelerde araştırma gerekmektedir.

All WCP 2026 summaries