The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

EV0592

Kültürler arasında aşk: göç ve kültürlerarası ilişkilerde çift terapisi

LOVE ACROSS CULTURES: COUPLES THERAPY IN MIGRATION AND INTERCULTURAL RELATIONSHIPS

Kültürlerarası ve göçmen çiftlerle yürütülen çift terapisi, kültürel alçakgönüllülük ve sosyokültürel bağlama açık biçimde odaklanmayı gerektirmektedir, ancak belirli terapötik modellere ilişkin kanıtlar sınırlı ve heterojendir.

Çalışmanın amacı, göç ve kültürler arası ilişkiler içindeki çiftler için kanıta dayalı terapötik yaklaşımları, hem güçlükler hem de dayanıklılığı besleyen koruyucu etkenler açısından incelemektir. Gerekçe olarak kültürlerarası çiftlerin ve göçmen nüfusların kültürel değer çatışmaları, ailenin kabul etmemesi, eşler arasındaki kültürleşme (acculturation) farkları, göçe bağlı stres ya da travma ve ayrımcılık deneyimleri gibi kendine özgü ilişkisel güçlüklerle karşılaştığı belirtilmektedir. Yöntem olarak, kültürlerarası ve göçmen popülasyonlarla çift terapisine ilişkin güncel literatürün sistematik olmayan derlemesi yapılmış; terapötik çerçeveler, kültürel olarak uyarlanmış girişimler ve bildirilen sonuçlara odaklanılmıştır. Literatürde yinelenen güçlükler kültürel değerler, toplumsal cinsiyet ve aile rolleri, dinsel inançlar ile yakınlık ve özerklik beklentilerindeki farklılıklar olarak tanımlanmakta; göç, kültürleşme stresi, aile ve sosyal ağlardan ayrılma, ayrımcılık, ekonomik güçlükler ve çift içindeki rollerin değişmesi yoluyla ek yük getirebilmektedir. Eşler arasında kültürleşmenin derecesi ya da hızındaki farklar da çatışma ve duygusal uzaklaşmaya katkıda bulunabilmektedir. Terapötik yaklaşımlarda kültürel farkların kendisini sorun olarak görmek yerine her eşin kültürel arka planını ve göç deneyimini keşfetmek; aile ve toplum etkilerine, ayrımcılık deneyimlerine ve bireyci ile toplulukçu beklentiler arasındaki farklara dikkat etmek öne çıkmaktadır. Dayanıklılığa katkıda bulunabilecek etkenler arasında sosyal ve ailesel destek, iki dillilik, maneviyat ve kültürel farkları müzakere ederek çift olarak ortak bir kimlik geliştirebilme sayılmakta; sistemik ve yapılandırmacı yaklaşımlar kültürel anlamları keşfetmek, duygu odaklı girişimler bağlanma gereksinimleri ile duygusal kopukluk örüntülerini ele almak, travmaya duyarlı yaklaşımlar ise göçün zorla yerinden edilme ya da kayıp içerdiği durumlarda kullanılmaktadır. Yazarlar, terapistlerin eşlerin kültürel çerçevelerini bütünleştirmesini, ayrımcılık ve sistemik engelleri ele almasını ve kültürel farkları ilişkisel büyüme fırsatı olarak kullanmasını önermektedir.

All WCP 2026 summaries