ترجمة هذه الصفحة قيد الإعداد؛ يُعرض النص التركي الأصلي حاليًا. اقرأ النص الأصلي

هذه الصفحة ملخص باللغة التركية أُعدّ بمساعدة الذكاء الاصطناعي لدراسة قُدّمت في المؤتمر العالمي السادس والعشرين للطب النفسي. تعود ملكية الدراسة إلى المؤلفين الذين قدّموها؛ وللاستشهاد بها، يُرجى الرجوع إلى المصدر الأصلي.

SO294

Saçmalıktan özerkliğe: intihara felsefi bakışlar ve psikiyatri pratiği için çıkarımları

FROM ABSURDITY TO AUTONOMY: PHILOSOPHICAL PERSPECTIVES ON SUICIDE AND THEIR IMPLICATIONS FOR PSYCHIATRIC PRACTICE

İntihara ilişkin felsefi bakışların klinik düşünceye katılması, riski yalnızca psikopatolojiye indirgemeyen, hastanın öznel acı deneyimini ve özerkliğini gözeten daha derinlikli bir değerlendirme sağlayabilir.

Çalışmanın amacı intihara ilişkin farklı felsefi bakış açılarını incelemek ve bunların çağdaş psikiyatri pratiğine yönelik çıkarımlarını tartışmaktı. Yöntem olarak, aralarında Albert Camus, Seneca, David Hume ve Thomas Joiner'ın bulunduğu seçilmiş yazarlara odaklanan bir anlatısal literatür derlemesi (narrative literature review) yapıldı; bu bakışlar özerklik, acı, anlam ve klinik sorumluluk kavramları açısından karşılaştırıldı. Sonuçlarda Seneca'nın belirli koşullarda ölümü seçmenin zorunlu olarak akıl dışı ya da ahlaken yanlış olmadığını, akıl ve onurla yaşanan bir hayatla bağdaşmayan koşullara verilmiş bilinçli bir yanıt olarak görülebileceğini savunduğu; Hume'un intiharın özünde ahlaksız olduğu fikrine karşı çıkarak bireyin kendi yaşamının gidişatını belirlemede meşru bir çıkarı olabileceğini öne sürdüğü aktarılmaktadır. Camus intiharı saçma karşısındaki temel felsefi soru olarak ele almış, insanın anlam arayışı ile kayıtsız görünen dünya arasındaki çatışmaya karşı başkaldırıyı ve yaşamla sürekli ilişkilenmeyi savunmuştur. Çağdaş bakışlar ise intiharı psikolojik, biyolojik, toplumsal, kişilerarası ve çevresel etkenlerin şekillendirdiği karmaşık ve çok etkenli bir olgu olarak kavramsallaştırmakta ve çok boyutlu risk değerlendirmesini desteklemektedir. Bu yaklaşımlar özerklik ile koruma, akılcılık ile patoloji arasındaki gerilimleri görünür kılmaktadır. Klinik çıkarımlar olarak intihar deneyiminin yalnızca psikopatolojiye indirgenmemesi, hastanın acıya yüklediği öznel anlamın anlaşılması ve değerlendirmenin özerklik, karar verme kapasitesi ile ruhsal durumu birlikte gözetmesi önerilmektedir. Yazarlar felsefi boyutların bütünleştirilmesinin intihar davranışının anlaşılmasını zenginleştirebileceğini, risk değerlendirmesini ve terapötik ilişkiyi güçlendirebileceğini belirtmektedir.

جميع ملخصات WCP 2026