本页面的翻译正在准备中，目前显示土耳其语原文。 阅读原文

本页是借助人工智能编写的土耳其语摘要，介绍在第26届世界精神病学大会上报告的研究。研究归报告作者所有；引用时请查阅原始来源。

Alzheimer hastalığı sürekliliğindeki yaşlı erişkinlerde çok modlu sanat temelli müdahalenin çalışma belleği üzerindeki etkilerinin ve beyin aktivasyon örüntüsünün incelenmesi

Exploring the effects and brain activation pattern of the multimodal art-based intervention on working memory in older adults on alzheimer's disease continuum

Çok modlu sanat temelli müdahale çalışma belleğini ve genel bilişsel işlevi iyileştirmiş, müdahale sonrası azalan beyin aktivasyonu nöral verimlilikte artışa işaret etmiştir.

Çalışma, Alzheimer hastalığı (AD) sürekliliğindeki yaşlı erişkinlerde çok modlu sanat temelli bir müdahalenin çalışma belleği (working memory, WM) üzerindeki etkililiğini ve altta yatan beyin aktivasyon örüntüsünü incelemek amacıyla, prospektif, paralel kollu, randomize bekleme listesi kontrollü bir çalışmanın ikincil analizi olarak yürütülmüştür. Toplam 74 katılımcı 1:1 oranında müdahale ya da bekleme listesi kontrol grubuna randomize edilmiş; müdahale grubu 16 hafta boyunca her biri 90 dakikalık 24 seanslık çok modlu sanat temelli programa alınırken kontrol grubu olağan bakım almış, öncesinde ve sonrasında nöropsikolojik değerlendirmeler ile N-back görevi sırasında işlevsel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) yapılmıştır. Müdahale sonrasında müdahale grubunda genel bilişsel işlev, sözel çalışma belleği ve görsel çalışma belleğinde kontrol grubuna göre daha fazla düzelme saptanmıştır. fMRI N-back analizlerinde frontal girus, prekuneus, kalkarin korteks, singulat girus, Rolandik operkulum, insula ve postsantral girus gibi bölgelerde anlamlı aktivasyon değişiklikleri görülmüş; katılımcılarda beyin aktivasyon şiddeti azalmış ve bu azalma çalışma belleği ile genel bilişsel işlevdeki düzelmeyle negatif korelasyon göstermiştir. Keşfedici analizde zaman, hastalık evresi, yaş, yaşam düzeni ve 0-back ile 2-back>0-back beta değerlerinin çalışma belleği ve genel bilişsel işlev performansını öngörebildiği bulunmuştur. Yazarlar, müdahalenin etkisini nöral verimliliği artırarak gösterebileceğini, müdahale sonrası azalan aktivasyonun telafi edici iskeleleme (compensatory scaffolding) yerine optimize edilmiş işlemlemeye geçişe işaret ettiğini belirtmektedir. Alt grup analizlerinde müdahale grubunda aktivasyon ile davranış arasındaki korelasyonların daha zayıf olması daha karmaşık nöral uyumlanmaları, kontrol grubundaki daha güçlü korelasyonlar ise telafi edici mekanizmalara bağımlılığı düşündürmektedir.

全部 WCP 2026 摘要