本页面的翻译正在准备中，目前显示土耳其语原文。 阅读原文

本页是借助人工智能编写的土耳其语摘要，介绍在第26届世界精神病学大会上报告的研究。研究归报告作者所有；引用时请查阅原始来源。

EV0229

Çocuklarda dijital medya kullanımı ve psikososyal gelişim: ekran süresi, fiziksel aktivite ve aile içi müzakerelere ilişkin ebeveyn bakış açıları

DIGITAL MEDIA USE AND PSYCHOSOCIAL DEVELOPMENT IN CHILDREN: PARENTAL PERSPECTIVES ON SCREEN TIME, PHYSICAL ACTIVITY, AND FAMILY NEGOTIATIONS

Bakım verenler medya kullanımı ile hareketi amaca ve aile bağlamına göre yarışan, bir arada var olan ya da birleştirilen etkinlikler olarak tanımlamış, ortak değerler ortak uygulamaları güvence altına almamıştır.

Çalışmanın amacı, bakım verenlerin 9 ile 16 yaş arasındaki çocuklarında medya kullanımına ve bunun fiziksel aktivite ile psikososyal iyilik haliyle bağlantısına ilişkin algılarını incelemekti. Nitel keşfedici desende, 3 aileden 6 bakım veren ile 9 ile 16 yaş arasındaki 4 çocuğa ilişkin 6 görüşme yapıldı; görüşmeler 41 ile 60 dakika sürdü, 4'ü yüz yüze, 2'si çevrimiçi gerçekleştirildi. Veriler Mayring içerik analizi ile tümdengelimli ve tümevarımlı biçimde çözümlenerek 7 ana ve 36 alt kategori oluşturuldu; süreçte onam, takma ad kullanımı ve GEHBa öz değerlendirmesi ile etik ilkeler gözetildi. Yedi tema şunlardı: aile yaşamında medya (rutinler bakım verene ve ortama göre değişiyordu), medyanın işlevleri (eğlence, öğrenme, rahatlama ve akran teması), kurallar ve sınırlar (sınırlar, istisnalar, denetimler ve özerklik), bakım veren rolü (harekete geçirme, birlikte kullanım ve rol modelliği), iyilik hali ve öz düzenleme (algılanan duygudurum, dikkat ve akran temasında değişkenlik), etkinlik ve boş zaman (yarışma, bir arada bulunma ya da bilinçli birleştirme) ve aile bağlamı (rutinler, stres, hane yapısı ve gelişim). Aileler arası sentezde bakım verenler sınırları benimsemekle birlikte tutarlılık ve duruma göre esneklik bakımından farklılaştı; aile rolleri ve hane rutinleri kuralların nasıl uygulandığını biçimlendirdi ve eşleşmiş anlatılar birbirini tamamlamakla birlikte tümüyle örtüşmedi. Yazarlar, küçük amaçlı örneklem, yalnızca bakım veren anlatılarına dayanma, kesitsel desen ve tek kodlayıcı gibi sınırlılıklar nedeniyle gelişimsel etki ya da nedensellik çıkarımı yapılamayacağını belirtmekte; aile merkezli rehberliğin günlük yaşam kısıtlarını ve çocukların artan özerkliğini dikkate alması gerektiği sonucuna varmaktadır.

全部 WCP 2026 摘要