La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV0459

Safe Haven uygulamasının üniversite öğrencilerinde depresyon, anksiyete ve stresi azaltmadaki etkililiği: randomize kontrollü çalışma

EFFECTIVENESS OF THE SAFE HAVEN FOR REDUCING DEPRESSION, ANXIETY, AND STRESS AMONG UNDERGRADUATES: A RANDOMIZED CONTROLLED TRIAL

Safe Haven uygulaması müdahale grubunda depresyon ve stres ortalamalarında düşüş göstermiş, ancak grup x zaman etkileşimleri kontrol grubuna göre anlamlı farklılık oluşturmamıştır.

Çalışma, üniversite öğrencilerinde depresyon, anksiyete ve stresi azaltmada Safe Haven uygulamasının etkililiğini değerlendirmeyi amaçlamıştır; posterde gerekçe olarak öğrencilerin damgalanma ve erişim engelleri nedeniyle yardım arama davranışının düşük olduğu, mevcut ruh sağlığı uygulamalarının çoğunun dalgalanan duygudurumu gözden kaçıran durağan içerikler sunduğu belirtilmektedir. Desen, müdahale ve bekleme listesi kontrolü olan 1:1 oranında iki kollu randomize kontrollü çalışmadır; süre 3 ay olup ön test ve son test uygulanmıştır. Katılımcılar Tayvan'ın güneyindeki bir üniversitede okuyan, 18 ile 24 yaş arasında ve Çince okuyabilen lisans öğrencileridir; başka bir ruh sağlığı müdahalesine katılanlar dışlanmıştır. Safe Haven uygulaması oyunlaştırmayı dijital fenotipleme, riske göre katmanlandırma sistemi, sohbet robotu temelli duygusal destek ve güvenlik izlemi, öz izlem için istatistiksel grafikler ve psikoeğitim modülleri ile birleştirmekte; ölçüm Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği 21 (Depression Anxiety Stress Scale-21, DASS-21) ile yapılmış, analizde etki büyüklükleri (effect size) ve %95 güven aralıkları (confidence interval, CI) ile genelleştirilmiş tahmin denklemleri (generalized estimating equations) kullanılmıştır. Toplam 60 katılımcı (%32,5 kadın) çalışmaya alınmış, 56'sı son testi tamamlamıştır; müdahale grubunda depresyon ve stres ortalamalarında başlangıçtan son teste düşüş görülmüş, ancak depresyon (χ²=0,29, p=0,592), anksiyete (χ²=1,59, p=0,207) ve stres (χ²=0,35, p=0,554) için grup x zaman etkileşimi anlamlı bulunmamıştır. Müdahale grubunda ortalama fark (mean difference, MD) depresyon için -0,06 (%95 GA -1,40 ile 1,28; Hedges' g = -0,02), anksiyete için 0,56 (%95 GA -0,93 ile 2,05; g = 0,17) ve stres için -0,15 (%95 GA -2,15 ile 1,85; g = -0,03) olarak bildirilmiştir. Yazarlar uygulamanın psikolojik sıkıntı belirtilerini iyileştirme potansiyeli taşıdığını, ancak etkilerin kontrol grubundan anlamlı biçimde farklılaşmadığını ve daha büyük örneklemli, izlem süresi uzatılmış çalışmalara gerek olduğunu belirtmektedir.

Todos los resúmenes del WCP 2026