Acılardan acı seçin ve acıya gönüllü olun.
Acı çekmeye gönüllü olmadan yaşayamıyoruz. Kaçtığımız acı azalmıyor, sadece yerini değiştiriyor: kariyere kaçarken aile kanıyor, aileye kaçarken kariyer. Bir süre sonra iki kapı da unutuluyor, ortada kalıyoruz.
İyi biterse sevinmek, kötü biterse üzülmek. Kötü bitebilir; hayatın o kadarı bizim kontrolümüzde değil. Ama "elimden geleni yaptım" huzuru varsa, tam yaşamak zaten bu.
Üzülüyorsanız, ailenize değer verdiğiniz için üzülüyorsunuz. O acı kıymetli bir acı. Gitmesinin tek yolu, ailesine önem vermeyen birine dönüşmeniz. Bunu satın alır mısınız?
Kanalımdaki "Hayata Yeniden Anlam Katmak" videosundan kesit.