本页面由土耳其语自动翻译。 阅读原文
Bu sayfa, 26. Dünya Psikiyatri Kongresi'nde sunulan çalışmanın yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi sunan yazarlardır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.
迈向精神病理学的动力学模型
Moving towards dynamical models of psychopathology
Sunan: Evan J. Kyzar
Ülke: United States of America
Oturum: 4162 - FREE COMMUNICATIONS 17: PSYCHOPATHOLOGY, PERSONALITY DISORDERS AND NEUROSCIENCE
Tarih: Fri, 25.09.2026, 17:40 - 17:50
Salon: Hall K16
动力系统理论在精神病理学中的应用面临重大障碍;现象学精神病理学可通过更精确地界定核心症状,并对其随时间的演变进行理论建构,推动这一研究路径的发展。
现代诊断体系将精神病理现象静态地描述为一组经操作化定义的症状,本综述则探讨了近年来关于运用动力系统理论(dynamical system theory,DST)来概念化和测量精神症状的倡议;这些倡议与神经科学从线性因果解释转向动力学解释的趋势相呼应。本综述使用 PubMed 和 Google Scholar 进行了非系统性文献检索。作者认为,将 DST 应用于精神病理学的主要困难包括:生态瞬时评估(ecological momentary assessment,EMA)研究结果不一致、症状评估缺乏同质性,以及缺少描述精神疾病随时间演变的理论基础。综述提出,现象学精神病理学可通过两条路径改进基于 DST 的研究:聚焦患者的主观体验,更精确地界定精神病理状态中的核心症状;深化对这些症状如何随时间演变的理论理解。文章以 Conrad 的 trema(妄想前期紧张不安状态)概念和妄想为例阐释这一方法,随后提出一个框架,以促进 DST 与现象学研究方法在精神病理学研究中的更广泛整合。综述最终指出,现象学研究可与 DST 协同,帮助理解精神障碍、其神经生物学基础,以及不同心理健康状态之间的转变。
Bu çalışmaya nasıl atıf yapılır?
APA 7: Kyzar, E. J., et al. (2026, September 25). Moving towards dynamical models of psychopathology [Oral presentation]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden.
Vancouver: Kyzar EJ, et al. Moving towards dynamical models of psychopathology [oral presentation]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden.
Yazar adları ve başlık biçimi kongre sisteminden otomatik oluşturulmuştur; kullanmadan önce orijinal posterle karşılaştırın.
Aynı konudan
- Genç erişkinlerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve dürtüsellik üzerine klinik olgu
- Erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunda duygusal disregülasyonun yaygınlığı ve klinik etkisi: özelleşmiş bir polikliniğe dayalı geriye dönük çalışma
- Tuval üzerindeki zihin: Edvard Munch ile sanat ve psikiyatrinin kesişimi
- Ekranda insan ruhu: sinemada psikolojik korku üzerine bir inceleme
- Acıdan resimlere: sanatın psikiyatri hastalarının iyilik hali üzerindeki rolünün ve klinik uygulamadaki güçlüklerin değerlendirilmesi