本页面的翻译正在准备中，目前显示土耳其语原文。 阅读原文

本页是借助人工智能编写的土耳其语摘要，介绍在第26届世界精神病学大会上报告的研究。研究归报告作者所有；引用时请查阅原始来源。

EV1301

Akut intihar riskinin tanınmasının iyileştirilmesi: yatarak tedavide intihar kriz sendromunun sistem düzeyinde uygulanması

IMPROVING IDENTIFICATION OF ACUTE SUICIDE RISK: SYSTEM-LEVEL IMPLEMENTATION OF SUICIDE CRISIS SYNDROME IN INPATIENT CARE

İntihar Kriz Sendromunun yatan hasta birimlerinde sistem düzeyinde uygulanması, geleneksel intihar riski göstergelerini değiştirmeden sendroma özgü belgelemeyi anlamlı biçimde artırmıştır.

Çalışmanın amacı, yakın dönem intihar riskiyle ilişkili kanıta dayalı akut bir durum olan İntihar Kriz Sendromunun (Suicide Crisis Syndrome, SCS) büyük bir kentsel sağlık sisteminde altı erişkin yatan hasta biriminde uygulanmasını, Proctor ve arkadaşlarının uygulama çıktıları çerçevesiyle değerlendirmektir. Beş veri kaynağı kullanılmıştır: 39 intihar riski maddesinden oluşan ve 11'i SCS'yi değerlendiren elektronik sağlık kaydı intihar riski değerlendirmeleri (suicide risk assessment, SRA), uygulama öncesi ve sonrası klinisyen anketleri, üç odak grubun (n = 8, n = 6, n = 2) ve dört görüşmenin dökümleri ile kayda alınmayan paydaş toplantıları. SRA verilerinde sürekli değişkenler için bağımsız örneklem t testleri, kategorik değişkenler için ki kare testleri kullanılmış, örneklem 4.382 yatışı kapsamış; dökümler yansıtıcı tematik analizle iki değerlendirici tarafından incelenmiştir. Uygulama sonrasında SCS toplam puanı 1,12 (SD 1,53) düzeyinden 1,22 (SD 1,61) düzeyine yükselmiş (t(4377) = -2,18; p = 0,030; etki büyüklüğü [effect size] d = -0,07), SCS ölçüt sayısı 0,91 (SD 1,13) düzeyinden 1,00 (SD 1,21) düzeyine çıkmış (t(4377) = -2,76; p = 0,006; d = -0,09), SCS tanısı oranı yüzde 3,2'den (n = 86) yüzde 4,5'e (n = 77) yükselmiştir (ki kare(1) = 5,17; p = 0,023; V = 0,03); uygulama öncesi örneklem 2.683, sonrası 1.696 değerlendirmeden oluşmaktadır. Bu değişim SCS'ye özgü kalmış, geleneksel intihar riski göstergelerinin belgelenmesinde değişiklik olmamış ve etki yaş, ırk ve merkez için düzeltme sonrasında da anlamlılığını korumuştur. Nitel bulgularda bürokratik yükün kısa ölçek ihtiyacını desteklediği, mevcut SRA'nın klinisyen stresine katkıda bulunduğu, personelin SCS kullanımına açık olduğu ve yönetimin SCS'yi elektronik kayıt sisteminde araştırma tanısı olarak onayladığı bildirilmiştir. Yazarlar uygulamanın yapılabilir ve paydaşlarca kabul edilebilir olduğu, erken sürdürülebilirlik kanıtı taşıdığı sonucuna varmakta; sınırlılık olarak SRA belgelemesinin yalnızca olumlu yanıtları yakalaması ve işaretlenmemiş alanların yok sayılan belirti ile değerlendirilmemiş belirtiyi ayırt edememesi belirtilmektedir.

全部 WCP 2026 摘要