本页面由土耳其语自动翻译。 阅读原文
本页是借助人工智能编写的土耳其语摘要,介绍在第26届世界精神病学大会上报告的研究。研究归报告作者所有;引用时请查阅原始来源。
EV0312
Psikiyatri yataklı servis çalışanlarında hasta saldırganlığı ve tükenmişlik: kesitsel bir anket çalışması(精神科住院病房工作人员遭受的患者攻击行为与职业倦怠:一项横断面问卷调查)
PATIENT AGGRESSION AND BURNOUT IN PSYCHIATRY INPATIENT STAFF: A CROSS-SECTIONAL SURVEY
报告人: Mohamed Jalloh
国家: United Kingdom
93.9%的精神科住院病房工作人员遭受过言语攻击,且随着言语攻击频率的增加,职业倦怠评分显著升高。
本研究旨在探讨精神科住院病房工作人员遭受患者攻击行为与职业倦怠之间的关系。115名住院病房工作人员完成了一项匿名横断面问卷调查;采用7条目哥本哈根倦怠量表(Copenhagen Burnout Inventory)的综合评分测量职业倦怠,并评估过去6周内遭受工作场所暴力(言语攻击、威胁、攻击未遂、身体攻击、性骚扰、歧视性言论)的情况。研究采用了Pearson相关分析、单因素方差分析(ANOVA),以及对岗位、精神科工作年限和工作安排进行调整的多变量线性回归分析。受访者报告,过去6周内遭受言语攻击、威胁、性骚扰、身体攻击以及种族主义或歧视性言论的比例分别为93.90%、73.90%、72.20%、58.30%和57.40%;41.8%的参与者每周遭受言语攻击一次或更频繁。平均职业倦怠评分为1.92 ± 0.87。言语攻击与职业倦怠呈正相关(r = 0.21,p = 0.024),不同言语攻击频率组之间的职业倦怠评分存在显著差异(F(5,109) = 2.43,p = 0.040);该学术海报将这一模式解释为剂量–反应关系。研究还指出,在调整后的分析中,言语攻击仍与职业倦怠独立相关。作者认为,频繁发生的言语攻击是精神科住院病房中的重要职业应激因素,也可能成为改善工作人员身心福祉的干预靶点。
查看原始壁报如何引用本研究?
APA 7: Jalloh, M., Fundira, S., & Krishnan, V. (2026, September 23-26). Patient aggression and burnout in psychiatry inpatient staff: a cross-sectional survey [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/98
Vancouver: Jalloh M, Fundira S, Krishnan V. Patient aggression and burnout in psychiatry inpatient staff: a cross-sectional survey [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/98
作者姓名和标题格式由大会系统自动生成;使用前请与原始海报核对。
相关主题
- Genç erişkinlerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve dürtüsellik üzerine klinik olgu
- Erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunda duygusal disregülasyonun yaygınlığı ve klinik etkisi: özelleşmiş bir polikliniğe dayalı geriye dönük çalışma
- Tuval üzerindeki zihin: Edvard Munch ile sanat ve psikiyatrinin kesişimi
- Ekranda insan ruhu: sinemada psikolojik korku üzerine bir inceleme
- Acıdan resimlere: sanatın psikiyatri hastalarının iyilik hali üzerindeki rolünün ve klinik uygulamadaki güçlüklerin değerlendirilmesi