La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Kendine zarar verme aile adına konuştuğunda: ergen intihar girişimlerine sistemik bir bakış

When self-harm speaks for the family: a systemic perspective on adolescent suicide attempts

Ergen intihar girişimi yalnızca bireysel patoloji değil, kendi sıkıntısını taşıyamayan ailenin ilişkisel bir işareti olarak ele alınmalı ve değerlendirmeye sistemik formülasyon eklenmelidir.

Konuşma, ergen intihar girişimlerinin çoğunlukla bireysel patoloji olarak çerçevelenmesine karşın davranışın ailenin ilişkisel mimarisine gömülü olduğunu savunuyor ve sistemik bakışın hem anlamak hem tedavi etmek için gerekli olduğunu ileri sürüyor. Argüman, aşırı doz ile intihar girişimi, yineleyici kesme davranışı, sosyal anksiyete ve okul reddi içeren bileşik (composite) bir yatan hasta olgusu üzerinden geliştiriliyor ve belirti ilişkisel bir sinyal olarak okunuyor. Dört sistemik süreç tartışılıyor: bir ebeveynin ergeni sırdaş olarak kullanmasıyla ortaya çıkan ebeveynleştirme (parentification) ve kuşak sınırlarının çökmesi; evlilik çatışmasına üçgenleme (triangulation); rol yükü ve ebeveyn pasifliğinin ürettiği istikrarsız ebeveyn alt sistemi; erken olumsuz yaşantıların kuşaklararası aktarımı. Ergenin en büyük kardeş konumu ve erken kazanılmış özerkliği, intihar sıkıntısını güçlendiren etkenler olarak ele alınıyor. Sistemik formülasyon, intihar girişimini salt ruh içi bir olay yerine ilişkisel bir sinyal olarak yeniden çerçeveliyor ve müdahaleyi kuşak sınırlarının onarılmasına, ebeveyn alt sisteminin dengelenmesine ve kuşaklararası örüntülerin kesilmesine yönlendiriyor; klinik bakış aynı zamanda kendi geçmişleri ergenin risk ortamını biçimlendiren bakım verenleri de kapsayacak biçimde genişliyor. Sonuç olarak aile terapisinin, bireysel psikiyatrik bakım ve gerektiğinde farmakoterapi ile birlikte daha bütünlüklü bir yanıt sunduğu ve ergen intiharlarının değerlendirmesinde sistemik değerlendirmenin rutinleşmesi gerektiği savunuluyor.

Todos los resúmenes del WCP 2026