La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV1326

İntihar girişiminde bulunanların aile üyelerine verilen psikoeğitimin yinelenen intihar davranışını önlemedeki etkililiği

EFFECTIVENESS OF PSYCHOEDUCATION FOR FAMILY MEMBERS OF SUICIDE ATTEMPTERS IN PREVENTING RECURRENT SUICIDAL BEHAVIOUR

Aile üyelerini de kapsayan psikoeğitim, hastaya tek başına verilen psikoeğitimden farklı olarak 1, 3 ve 6. aylarda yinelenen intihar davranışında anlamlı azalmayla ilişkili bulunmuştur.

Çalışmanın amacı, intihar girişiminin hemen ardından acil servise kabul edilen bireylerde aile üyelerine verilen psikoeğitimin yinelenen intihar davranışını önlemedeki etkisini incelemektir. ACTION-J çok merkezli randomize kontrollü çalışmasının ikincil analizi olarak yürütülen araştırmaya, intihar girişimi sonrası acil servise kabul edilen ve psikiyatrik bozukluğu olan 914 erişkin alınmış; katılımcılar girişimsel olgu yönetimi (assertive case management, ACM; n = 460) ya da güçlendirilmiş olağan bakım (n = 454) kollarına randomize edilmiş, ACM kolu aile psikoeğitimi verilip verilmemesine göre hasta ve aile psikoeğitimi (n = 346) ile yalnız hasta psikoeğitimi (n = 114) olarak ayrılmıştır. Psikoeğitim, DSÖ SUPRE-MISS temelli yarı yapılandırılmış bir programdır ve hastanede yatış sırasında uygulanmıştır. Birincil sonlanım 6 ay içindeki yinelenen intihar davranışı (intihar girişimi ya da intihara bağlı ölüm) olup, cinsiyet, yaş ve önceki intihar girişimi öyküsü için düzeltilmiş odds oranları (OR) lojistik regresyonla hesaplanmıştır. Hasta ve aile psikoeğitimi grubunda kontrole kıyasla düzeltilmiş OR değerleri 1. ayda 0,07 (%95 GA 0,004-0,35; p = 0,0002), 3. ayda 0,15 (0,04-0,37; p < 0,0001) ve 6. ayda 0,44 (0,25-0,75; p = 0,0022) olarak anlamlı bulunmuş, 12. ayda 0,71 (0,44-1,10; p = 0,1268) ve 18. ayda 0,81 (0,53-1,22; p = 0,3098) ile anlamlılık kaybolmuştur. Yalnız hasta psikoeğitimi grubunda hiçbir zaman noktasında anlamlı fark saptanmamıştır (1. ay 0,56, p = 0,3892; 3. ay 0,44, p = 0,1363; 6. ay 0,54, p = 0,1450; 12. ay 0,61, p = 0,1937; 18. ay 0,50, p = 0,0631). Yazarlar, aile psikoeğitiminin ACM programının bir bileşeni olarak yinelenen intihar davranışını azaltmada ek katkı sağlayabileceğini, ancak randomize atanmadığı için bağımsız etkisinin belirlenemediğini ve ailelerin anlama, kabul ya da davranış değişikliği gibi süreç değişkenlerinin ölçülmediğini vurgulamaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026