La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original
Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.
EV0845
Ağır duygudurum bozuklukları için bağımsız bir risk etkeni ve prodromal belirti olarak kronik uykusuzluk
CHRONIC INSOMNIA AS AN INDEPENDENT RISK FACTOR AND PRODROMAL SYMPTOM FOR SEVERE AFFECTIVE DISORDERS
Presentado por: Cazacu Tudor
País: Romania
Institución: Spitalul Clinic de Psihiatrie "Elisabeta Doamna", Clinica Psihiatrie II
Kronik uykusuzluk duygudurum bozukluklarının yalnızca yan ürünü değil, başlangıç ve yinelemeyi sürükleyen bağımsız bir risk etkeni; uykusuzluğa yönelik bilişsel davranışçı tedavi birinci basamak yaklaşım.
Derlemenin amacı, kronik uykusuzluğun (chronic insomnia) ağır duygudurum bozuklukları için bağımsız risk etkeni ve prodrom olduğuna dair kanıtları değerlendirmek ve uykusuzluğa yönelik bilişsel davranışçı tedavinin (cognitive behavioral therapy for insomnia, CBT-I) önleyici ve tedavi edici rolünü tartmak. Yöntem, 2018 ile 2024 arasındaki prospektif kohortlar, genom çapında ilişkilendirme çalışmaları (genome-wide association study), Mendel randomizasyonu (Mendelian randomization), nörogörüntüleme ve meta analizlere dayanan sistematik anlatısal derleme. Kronik uykusuzluk erişkinlerin yaklaşık %10'unu etkiliyor ve epidemiyolojik, genetik ve görüntüleme kanıtları uykusuzluğun yalnızca depresyon ve bipolar bozuklukla eş tanılı olmadığını, bu hastalıkların başlangıcını, şiddetini ve yinelemesini de sürüklediğini gösteriyor. Uykusuzluk yeni ortaya çıkan depresyon riskini 2 ile 3 kat artırıyor; remisyon sonrası kalıntı uykusuzluk ise yineleme riskini iki katına çıkarıyor. Genetik çalışmalar uyku uyanıklık düzenlenmesi ile duygulanım devrelerinde ortak yolaklara işaret eden nedensel ve çift yönlü bir bağ gösteriyor; nörogörüntülemede uykusuzluk ve depresyon örtüşen belirginlik (salience) ve varsayılan mod ağı (default mode network) işlev bozukluğu sergiliyor. Uykusuzluk sıklıkla duygudurum atağının habercisi oluyor ve maniyi tetikleyebiliyor; CBT-I bu döngüyü kırıyor ve atak başlangıcının önlenmesine katkı sağlıyor. Sonuç olarak duygudurum bozukluğu olan her hastada uykusuzluk sonradan ele alınacak bir ayrıntı değil, etkin biçimde değerlendirilip tedavi edilmesi gereken bir hedef; bipolar bozuklukta ataklar arasında uykunun izlenmesi, erken duygudurum belirtilerinin izlenmesiyle aynı önceliği hak ediyor.
Ir al póster original¿Cómo citar este trabajo?
APA 7: Tudor, C., Ciubara, A., Burlea, Ș-L., Bulgaru-Iliescu, D., Ciubara, A-B., Grigoraș, M., & Shehab, A. H. I. A. (2026, September 23-26). Chronic insomnia as an independent risk factor and prodromal symptom for severe affective disorders [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/295
Vancouver: Tudor C, Ciubara A, Burlea ȘL, Bulgaru-Iliescu D, Ciubara AB, Grigoraș M, et al. Chronic insomnia as an independent risk factor and prodromal symptom for severe affective disorders [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/295
Los nombres de los autores y el formato del título se han generado automáticamente a partir del sistema del congreso; compárelos con el póster original antes de utilizarlos.
Sobre el mismo tema
- Yaşam boyu DEHB'de kronotip
- Erken ergenlerde psikopatolojik belirtiler ile uyku bozukluklarının birlikte görülmesi: boylamsal ağ analizleri
- Fiziksel egzersiz ve ergenlerde uyku yeterliliği: fiziksel yorgunluk, boş zaman ekran süresi ve psikolojik sıkıntı üzerinden keşifsel seri aracılık analizi
- Meyve tüketim biçimlerinin ruh sağlığı, enerji düzenlenmesi ve uyku kalitesiyle farklılaşan ilişkileri
- Hadi hareket edelim: ruhsal hastalık tedavisinde spor ve egzersiz terapisinin fiziksel aktivite üzerindeki etkisi