La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV0609

Adli ortamlarda zorunlu psikiyatrik tedavi: tanıya özgü klinik yararlar ve sınırlılıklar

COMPULSORY PSYCHIATRIC CARE IN FORENSIC SETTINGS: DIAGNOSIS-SPECIFIC CLINICAL BENEFITS AND LIMITATIONS

Zorunlu psikiyatrik tedavinin yararı tanıya göre belirgin biçimde değişmekte, en çok ağır psikoz ve akut manide anlamlı görünmekte ve gönüllü tedaviye geçiş sağlanmadığında azalmaktadır.

Çalışmanın amacı, adli ortamlarda uygulanan istemsiz (involuntary) tedavinin yararlılığı ve sınırlılıkları konusunda güncel yazını gözden geçirmektir. Yöntem olarak PubMed ve NIH veri tabanları ile önemli uluslararası kılavuzlar kullanılarak anlatısal derleme (narrative review) yapılmış; istemsiz hastaneye yatış, zorunlu tedavi kararları ve adli ile yüksek riskli popülasyonlardaki sonlanımlara odaklanan sistematik derlemeler, meta-analizler ve gözlemsel çalışmalar seçilmiştir. Bulgulara göre zorunlu tedaviden en çok yarar gören grup, bozulmuş gerçeği değerlendirme, davranışsal düzensizlik ve yüksek riskin bir arada bulunduğu psikotik bozukluklar, özellikle şizofreni spektrumu bozukluklarıdır. Akut manide ağır impulsivite ve içgörü eksikliği gönüllü tedaviyi sınırladığında zorunlu tedavi hızlı stabilizasyon ve risk azalması sağlayabilmektedir. Kişilik bozukluklarında sonuçlar karışıktır ve zorlayıcılık açık bir klinik yarar sağlamadan terapötik ittifakı olumsuz etkileyebilmekte; madde kullanım bozukluklarında ise zorunlu girişimlerin sürdürülebilir yararına ilişkin kanıt sınırlıdır. Yazarlar zorunlu bakımı, başka türlü ulaşılamayan hastalarda stabilizasyon ve tedavi başlatma için bir fırsat penceresi yaratan süreyle sınırlı bir klinik girişim olarak tanımlamakta; yararlarının büyük ölçüde tanıya bağlı olduğunu ve gönüllü bakıma geçiş sağlanmadığında azaldığını vurgulamaktadır. Klinik anlamı, zorunlu tedavinin başlı başına bir çözüm değil, tedaviye katılımın kapısı olarak kurgulanması gerektiğidir.

Todos los resúmenes del WCP 2026