La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV0119

Uyanık trakeal entübasyon sonrası travma sonrası stres bozukluğu: korku belleği devreleri ile hasta bildirimli sonuçları birleştiren bir nörobiyolojik model

POSTTRAUMATIC STRESS DISORDER AFTER AWAKE TRACHEAL INTUBATION: A NEUROBIOLOGICAL MODEL INTEGRATING FEAR MEMORY CIRCUITS AND PATIENT REPORTED OUTCOMES

Hava yolu güvenliği ile psikolojik güvenlik eş anlamlı değildir; teknik olarak başarılı uyanık trakeal entübasyon sonrasında da travma sonrası stres bozukluğuyla uyumlu belirtiler görülebilmektedir.

Amaç, yüksek riskli hava yolu girişimlerinde uygulanan uyanık trakeal entübasyon sonrasında korku belleği devrelerinin katılımını ve bunun hasta bildirimli sonuçlarla ilişkisini ortaya koymaktır. Yöntem olarak 2021 ile 2026 arasındaki güncel klinik kanıtlar ve hava yolu kılavuz güncellemeleri belirlenmiş, girişim sonrası travma sonrası belirtiler yerleşik travma sonrası stres bozukluğu (posttraumatic stress disorder) nörodevreleri üzerinden yorumlanmıştır. Aktarılan 203 olguluk bir denetimde (12 haftalık izlem) hastaların %45'i uyanık entübasyonu hatırlamış, %9'u olumsuz anı bildirmiş ve %1,48'inde travma sonrası stres bozukluğuyla uyumlu belirtiler gelişmiştir; genel memnuniyet yüksek olup işlem öncesi bilgilendirmeye bağlanmıştır. Bu örüntü, epizodik hatırlamanın azalabildiği, buna karşın amigdala merkezli korku belleği devrelerinin girişim sırasında, hatta genel anestezi altında bile etkin kalabildiği bir nörobiyolojik ayrışma ile uyumludur. Kritik hastalarda uyanık entübasyon, genel anestezi altında entübasyona kıyasla daha az ciddi fizyolojik komplikasyonla ilişkili bulunmuştur (%2,2 ve %47; başlıca bronkoaspirasyon ve hemodinamik instabilite). Fizyolojik zarar azaldıkça savunmasızlık, hava açlığı ve iletişim kuramama gibi sıkıntı tetikleyicileri travma sonrası stres bozukluğunun daha belirleyici etkenleri haline gelmektedir. Randomize bir çalışmada perioperatif deksmedetomidin, travmatize cerrahi hastalarda birinci ayda daha düşük travma sonrası stres bozukluğu ile ilişkilendirilmiş ve yüksek riskli hava yolu bağlamlarında kullanımını destekler bulunmuştur. Sonuç olarak travma sonrası stres bozukluğuyla uyumlu belirtiler yüksek riskli hava yolu girişimlerinden sonra klinik açıdan anlamlı bir sonuç ölçütü kabul edilmeli, erken hasta bildirimli tarama ve konsültasyon liyezon yolakları ile desteklenmelidir.

Todos los resúmenes del WCP 2026