The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

SO416

Travma sonrası stres bozukluğunun ötesinde: iran'da sürekli travmatik stres ve kültürel olarak dolayımlanan acı

BEYOND PTSD: CONTINUOUS TRAUMATIC STRESS AND CULTURALLY MEDIATED SUFFERING IN IRAN

Tehdidin sürdüğü toplumlarda travma sonrası stres bozukluğu klinik tablonun yalnızca bir bölümünü yakalar; acı sürekli travmatik stres ve kültürel anlamlar üzerinden şekillenir.

Çalışma, tehlikenin sona ermediği, sürekli, birikimli ve toplumsal olarak yerleşik olduğu bağlamlarda travmayı yeniden düşünmeyi amaçlamakta ve örnek olgu olarak İran'ı ele almaktadır. Bu kavramsal çalışma, sürekli travmatik stres (continuous traumatic stress), sürekli travmatik durumlar (continuous traumatic situations), kültürel psikiyatri, toplumsal allostatik yük (societal allostatic load) yazınını ve İran'daki toplumsal ile siyasal acıya ilişkin güncel çözümlemeleri bir araya getirmekte, ayrıca yinelenen toplu olumsuzluklara maruz kalmış bir toplumdan klinik gözlemlere dayanmaktadır. Arka planda savaş, yaptırımlar, siyasi istikrarsızlık, toplumsal çalkantı, ekolojik kriz, yerinden edilme ve toplu kayıp sıralanmaktadır. Bulgulara göre birçok kişi tek bir travmatik anıyla değil; kronik güvensizlik, beklentisel korku (anticipatory fear), ahlaki yaralanma (moral injury), somatik sıkıntı, güvensizlik (mistrust), aidiyetin bozulması, aşağılanma, sosyal geri çekilme ve azalmış gelecek duygusu ile başvurmaktadır. Bu bağlamlarda tetikte olma (vigilance) patolojik değil uyum sağlayıcı olabilmekte, acı çoğu kez dayanma, onur, utanç, yas, sessizlik, aile yükümlülüğü, inanç ve hayatta kalma anlamları üzerinden kültürel olarak dolayımlanmaktadır. Sonuç olarak travma sonrası stres bozukluğu, daha geniş bir sürekli travmatik stres ve kültürel olarak dolayımlanan acı ekolojisi içinde olası bir ifade biçimi olarak anlaşılmalıdır. Klinik ve politika düzeyinde bağlamsal anlayış, etik tanıklık (ethical witnessing), toplum onarımı ve yaşanabilir bir geleceğin yeniden kurulmasını içeren çerçevelere gereksinim vurgulanmaktadır. Posterde nicel veri ya da örneklem bildirilmemiştir.

All WCP 2026 summaries