The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

SO128

Önemli anlar: ruh sağlığı çalışanlarına intihar önleme eğitiminde yirmi yıl

“MOMENTS THAT MATTER”: TWO DECADES OF EDUCATING MENTAL HEALTH PROFESSIONALS IN SUICIDE PREVENTION

İntihar önleme eğitimi yalnızca risk etkenleri bilgisini değil, klinisyenin ilişkisel yetkinliğini ve kendi duygu düzenlemesini de kapsadığında katılımcılar intihar düşüncesini doğrudan konuşma konusunda daha az korku ve daha çok güven bildirmektedir.

Amaç, Batı İsveç psikiyatri hizmetlerinde psikiyatri asistanları, psikiyatristler ve ruh sağlığı hemşirelerine yönelik yürütülen yirmi yıllık intihar önleme eğitimi deneyimini aktarmak ve bu deneyim üzerine düşünmektir. Poster, eğiticinin kendi anlatısı biçiminde kurgulanmış; program kuramsal bilgiyi, yansıtıcı pratiği (reflective practice) ve deneyimsel öğrenmeyi bütünleştiriyor. Yöntem üç aşamalıdır: hazırlık aşamasında katılımcılar olgu tanımları, kişisel öğrenme hedefleri ve kendi kliniklerindeki uygulamalara ilişkin yazılı ödevleri tamamlıyor; üç günlük etkileşimli kurs intiharın kuramsal modelleri, intihar düşüncesinin konuşulması, bağlanma, duygu düzenleme ve yakınlarla işbirliği konularını kapsıyor; son aşama klinik uygulama ve izlemdir. Öğretim yöntemleri ders anlatımı, olguya dayalı grup tartışmaları, yansıtma alıştırmaları ve intihar düşüncesi olan hastayla karşılaşmadaki önemli anlara (moments that matter) odaklanan beceri eğitimidir. Bulgular nitel niteliktedir: birkaç yüz katılımcı arasında birçoğu intihar düşüncesini doğrudan ele alma konusunda özgüveninin arttığını, yüksek riskli durumlarda terapötik ittifak (therapeutic alliance) kurma becerisinin iyileştiğini ve öz yansıtma ile duygu düzenlemenin önemini daha çok fark ettiğini bildirmiştir. Poster bu değişimi dört eksende özetliyor: korkunun azalıp güvenin artması, risk etkenlerinden kişinin öyküsüne geçiş, değerlendirmenin terapötik bir karşılaşmaya dönüşmesi ve klinisyen kaygısının yerini bulunuşluk ile öz farkındalığa bırakması. Sonuç olarak bilgi, ilişkisel yetkinlik ve klinisyenin öz farkındalığını bütünleştiren eğitimin klinisyen güvenini güçlendirebileceği ve intihar riski olan hastaların bakım kalitesini artırabileceği; kalıcı değişim içinse bireysel becerilerin yanı sıra kurumların sakin, bulunuşlu ve yansıtıcı klinik çalışmaya olanak veren koşulları yaratması gerektiği vurgulanıyor. Nicel çıktı ölçümü, kontrol grubu ya da istatistiksel analiz bildirilmemiştir.

All WCP 2026 summaries