The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

Perinatal bipolar bozukluğun yönetiminde stratejiler: kanıtla klinik uygulama arasında köprü kurmak

Strategies in the management of perinatal bipolar disorder: bridging evidence and clinical practice

Perinatal bipolar bozukluğun yönetimi erken tanıma, bilgilendirilmiş ilaç kararları, proaktif nüks önleme ve psikiyatri, obstetri ve neonatoloji hizmetleri arasında yakın iş birliği gerektirmektedir.

Perinatal bipolar bozukluk, üreme psikiyatrisinin en yüksek riskli tablolarından biridir; nüks, intihar davranışı, doğum sonrası psikoz, olumsuz obstetrik sonuçlar ve anne bebek iyilik halinde bozulma açısından belirgin risk taşımakta, klinisyen annenin psikiyatrik dengesi ile fetüs ve yenidoğan güvenliğini sürekli dengelemek zorunda kalmaktadır. Konuşmanın amacı, gebelik ve doğum sonrası dönemde bipolar bozukluğun değerlendirilmesi ve yönetimine ilişkin güncel kanıtların ve uluslararası kılavuz önerilerinin güncel bir sentezini sunmaktır. ACOG, APA, BAP, CANMAT ve DSÖ kılavuzları ile dönüm noktası niteliğindeki çalışmalardan elde edilen kanıtlar eleştirel biçimde gözden geçirilmiş ve pratik bir klinik çerçeveye bütünleştirilmiştir. Ele alınan başlıklar arasında bipolar bozukluk için evrensel tarama uygulamaları, sık görülen tanısal tuzakların tanınması ve perinatal dönem boyunca bireyselleştirilmiş yarar zarar değerlendirmeleri yer almaktadır. Derleme ayrıca doğurganlık çağındaki kadınlarda duygudurum düzenleyicilerin, duygudurum düzenleyici özelliği olan antiepileptiklerin ve antipsikotiklerin üreme güvenliğini ve klinik etkililiğini; gebelikteki farmakokinetik değişiklikleri, emzirme döneminde ilaç yönetimini, doğum sonrası psikozun önlenmesini, yapılandırılmış nüks önleme planlamasını, değiştirilebilir yaşam tarzı ve uyku ile ilişkili risk etkenlerini ve çok disiplinli iş birliğine dayalı bakım modellerini desteklekleyen kanıtları incelemektedir. Sonuç olarak güncel kılavuz önerilerinin rutin uygulamaya aktarılması, hem hastalığa hem tedaviye bağlı riskleri en aza indirirken anne ve bebek sonuçlarını iyileştirme potansiyeli taşımaktadır.

All WCP 2026 summaries