The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

EV0690

Teksas'ta istem dışı psikiyatrik hastaneye yatış: bakıma giden kusurlu bir yol

INVOLUNTARY PSYCHIATRIC HOSPITALIZATION IN TEXAS: AN IMPERFECT PATHWAY TO CARE

Teksas'ta istem dışı psikiyatrik yatışa girişte eşik bekçisi çoğunlukla klinisyen değil polis memuru ya da hakimdir ve kriz hizmetlerinin eyalet genelinde değişkenliği bakıma erişimi belirlemektedir.

Amaç, Teksas'ta istem dışı psikiyatrik hastaneye yatışa giden yaygın yolları tanımlamak ve yerel kaynakların psikiyatrik bakıma erişimi nasıl etkilediğini incelemektir. Proje, bir yatan hasta psikiyatri biriminde edinilen klinik gözlemleri Texas Health and Safety Code ve Teksas kriz yanıt modellerinin incelenmesiyle birleştirmektedir. Posterdeki akış şemasına göre süreç tanıma (ailenin, kliniğin ya da çevrenin psikoz veya mani belirtilerini, sıklıkla tehlike ya da izinsiz giriş bağlamında fark etmesi) ve giriş (911 araması, klinik ya da ailenin akıl hastalığı müzekkeresi başvurusu) aşamalarından geçmekte, ardından ne olacağına karar veren eşik bekçisinin (gatekeeper) bir polis memuru ya da hakim olduğu, klinisyen olmadığı özellikle belirtilmektedir. Kişi buradan acil servise (acil hekimi ve/veya sosyal hizmet uzmanı ya da psikiyatristin istem dışı evrakı düzenlemesi ve dosyanın mahkeme gündemine alınması), cezaevine (ceza adalet sistemi), eyalet hastanesine (yeterliliğin geri kazandırılması ya da akıl hastalığı nedeniyle beraat sonrası yatış) ya da salıverilmeye yönlendirilmekte; posterde hastaların acil serviste psikiyatri yatağı için düzenli olarak günlerce bekledikleri ve hastanın bir psikiyatristle ilk temasının çoğu zaman yatış sonrasında gerçekleştiği not edilmektedir. Hastane içi yasal süreç, polis memuru ve acil servis hekiminin belgelendirmesiyle başlayan acil gözetimi (emergency detention), en çok 48 saat içinde koruyucu gözetim emrini (order of protective custody, OPC), en çok 72 saat içinde makul sebep duruşmasını (probable cause hearing), en çok 14 gün içinde (30 günlük sınır) taahhüt duruşmasını (commitment hearing) ve mahkeme kararıyla 45 güne kadar (hakim gerekli görürse 90 gün) geçici yatarak tedaviyi kapsamakta; ilaç uygulamasının zorunlu kılınması için ayrı bir duruşma gerekmektedir. Sonuçlar bölümünde, kolluk görevlilerinin yakın risk durumunda acil gözetimi başlatabildiği, kriz bakım modelleri yönlendirmeyi giderek daha fazla vurgulasa da kriz hizmetlerinin Teksas genelinde önemli ölçüde değişkenlik göstermesi nedeniyle polis memurlarının istem dışı yatışın başlıca giriş noktası olmayı sürdürdüğü bildirilmektedir. Gelişen model olarak, davranışsal sağlık çalışanlarını polis memurlarıyla birleştiren bütünleşik kriz yanıt programları (örneğin Right Care) sunulmakta; bu ortak yanıt modellerinin güvenli ve uygulanabilir olduğunda tutuklamaları ve acil servis kullanımını azaltmayı amaçladığı belirtilmektedir. Yazarlar, yerel kaynakların ve acildeki ilk temasın istem dışı yatışı belirlediğini, kolluk, davranışsal sağlık sağlayıcıları, hastaneler ve mahkemeler arasında eşgüdümün iyileştirilmesinin zamanında tedaviyi artırabileceğini ve toplum temelli bakıma yönlendirmeyi genişletebileceğini sonuçlandırmaktadır.

All WCP 2026 summaries