The translation of this page is being prepared; the Turkish original is shown for now. Read the original

This page is an AI-assisted Turkish summary of the study presented at the 26th World Congress of Psychiatry. The study belongs to the presenting authors; please refer to the original source when citing it.

EV0313

Psikiyatri yataklı servislerinde tükenmişliğin örgütsel belirleyicileri

ORGANISATIONAL DETERMINANTS OF BURNOUT IN PSYCHIATRY INPATIENT SERVICES

Psikiyatri yataklı servis çalışanlarında tükenmişlik, hastaya bağlı şiddet maruziyetinden çok personel yeterliliği ve olay sonrası destek gibi örgütsel etmenlerle ilişkilidir.

Çalışmanın amacı, psikiyatri yataklı servis çalışanlarında personel yeterliliği, olay sonrası destek ve tükenmişlik arasındaki ilişkileri incelemektir. Yüz on beş yataklı servis çalışanı anonim kesitsel bir anketi tamamlamış; tükenmişlik 7 maddelik Kopenhag tükenmişlik envanteri (Copenhagen Burnout Inventory) bileşik puanıyla, personel yeterliliği ve olay sonrası destek Likert ölçekleriyle değerlendirilmiş, Pearson korelasyonu, çok değişkenli doğrusal regresyon ve hiyerarşik regresyon modellemesi kullanılmıştır; modeller mesleki rol, psikiyatride çalışılan yıl ve çalışma düzenine göre düzeltilmiştir. Örneklemin %34'ü ruh sağlığı hemşiresi, %23'ü yardımcı sağlık personeli, %18'i tıbbi personel, %10'u ilgili sağlık profesyoneli olup çalışanların %39'u erişkin akut serviste, %26'sı adli serviste görevlidir. Ortalama tükenmişlik puanı 1,92 ± 0,87 bulunmuştur. Personel yeterliliği (r = -0,41) ve olay sonrası destek (r = -0,39) daha düşük tükenmişlikle ilişkili olup her ikisi de düzeltilmiş analizde bağımsız olarak anlamlıdır (sırasıyla düzeltilmiş B = -0,30, p < 0,001 ve düzeltilmiş B = -0,35, p < 0,001); destek ile iş yeri stres etkenleri arasında etkileşim saptanmamıştır (p = 0,23). Hiyerarşik modellemede düzeltilmiş R kare değeri demografik değişkenlerle -0,021, şiddet değişkenleri eklendiğinde -0,012 iken örgütsel değişkenlerin eklenmesiyle 0,198'e yükselmiştir. Yazarlar algılanan personel yetersizliğini tükenmişliğin başlıca örgütsel belirleyicisi olarak tanımlamakta, girişimlerin mesleki şiddete odaklanmadan önce iş gücü kapasitesi ve destekleyici iş yeri uygulamalarını önceliklendirmesi gerektiğini belirtmektedir.

All WCP 2026 summaries