Üzülmek kansere yol açar mı: büyük kohortların söylediği ve hastayı suçlamanın bedeli

22 kohortu birleştiren güncel bir analiz, kayıp yaşamayı ve genel sıkıntıyı genel kanser riskinde artışla ilişkili bulmadı. 🔬

İnanç yine de çok yaygın. İngiltere'de temsilî bir ankette katılımcıların %43'ü stresi kanser nedeni saydı; araştırmacıların efsane neden listesinde ilk sıradaydı. Fikir boşluktan doğmadı: laboratuvar çalışmaları stresin tümör biyolojisini etkileyebileceği yollar tarif etti, 2008 tarihli bir meta analiz de ilişki bildirdi. Ancak aynı analiz yayın yanlılığına (olumlu sonuçların daha kolay yayımlanması) işaret etti ve stresli yaşam olaylarının kendisini kanser sıklığıyla ilişkili bulmadı.

📊 Daha büyük veriler tabloyu netleştirdi. 18 kohortta (yıllarca izlenen geniş katılımcı grupları) 319.613 kişiye kadar uzanan analizde depresyon ve kaygı; genel, meme, prostat ve kolorektal kanserle ilişkili bulunmadı. Akciğer kanserindeki ilişki sigara, alkol ve beden kitle indeksi hesaba katılınca belirgin biçimde zayıfladı. 116.056 çalışanda iş gerginliği, 42.843 kişide kişilik özellikleri de kanser riskiyle ilişkili çıkmadı. Kayıp ile akciğer kanseri arasındaki ilişki ise hâlâ açık bir soru.

🤍 Bu yüzden "çok üzüldün, ondan oldu" cümlesi kanıta uymuyor ve yük bindiriyor. Yeni tanı almış meme kanserli kadınlarda kendini suçlama, bir yıl boyunca kaygı ve depresyon belirtileriyle ilişkili bulundu. Savaşma ruhunun sağkalımı belirlediğine dair de tutarlı kanıt yok. Sıkıntı uzarsa psikoterapi ve psikoeğitim duygusal sıkıntıda küçük ile orta düzeyde etki gösterdi. Riski azaltmak için enerji sigara, alkol ve kilo gibi bilinen etkenlere verilebilir.

Bu içerik tanı ya da tedavi tavsiyesi değildir.

Kaynaklar:
Shahab ve ark. (2018), European Journal of Cancer
Antoni ve ark. (2006), Nature Reviews Cancer
Chida ve ark. (2008), Nature Clinical Practice Oncology
van Tuijl ve ark. (2023), Cancer
van Tuijl ve ark. (2026), Cancer
Heikkilä ve ark. (2013), BMJ
Jokela ve ark. (2014), British Journal of Cancer
Petticrew ve ark. (2002), BMJ
Bennett ve ark. (2005), Journal of Behavioral Medicine
Faller ve ark. (2013), Journal of Clinical Oncology

Sunum dosyasını indirin

Bilimsel kaynaklar için → TIKLAYINIZ