ترجمة هذه الصفحة قيد الإعداد؛ يُعرض النص التركي الأصلي حاليًا. اقرأ النص الأصلي
هذه الصفحة ملخص باللغة التركية أُعدّ بمساعدة الذكاء الاصطناعي لدراسة قُدّمت في المؤتمر العالمي السادس والعشرين للطب النفسي. تعود ملكية الدراسة إلى المؤلفين الذين قدّموها؛ وللاستشهاد بها، يُرجى الرجوع إلى المصدر الأصلي.
EV0678
Depresyon şiddetinin temel belirleyicileri olarak inflamatuvar biyobelirteçler ve fiziksel aktivite: bir makine öğrenmesi analizi
INFLAMMATORY BIOMARKERS AND PHYSICAL ACTIVITY AS KEY DETERMINANTS OF DEPRESSION SEVERITY: A MACHINE LEARNING ANALYSIS
مقدّم العرض: Lucas A. De Lima Paula
البلد: Brazil
Fiziksel aktivite depresyon belirtileri için bağımsız koruyucu bir etken olarak öne çıkarken, Random Forest modellerinde D vitamini, D dimer, hs-CRP, TNF, IL-6 ve miyoglobin belirti şiddetini ayırt etmede göreli önemi en yüksek biyobelirteçler olmuştur.
Çalışmanın amacı obezite, sistemik inflamasyon ve ruh sağlığı arasındaki çok değişkenli ilişkileri bütüncül modellerle incelemektir. Kesitsel (cross-sectional) desende 251 erişkin, kontrol grubu (n=140) ve ruh sağlığı grubu (n=111) olarak sınıflandırılmıştır. Psikolojik belirtiler DASS-21 ile değerlendirilmiş; ayrıca beden kütle indeksi (BMI) ve biyobelirteçler (IL-6, TNF-alfa, hs-CRP, D vitamini, kortizol) ölçülmüş, biyobelirteçlerin göreli önemi Random Forest modelleriyle, bağımsız ilişkiler ise lojistik ve doğrusal regresyonla incelenmiştir. Düzenli fiziksel aktivite bildiren katılımcılarda sedanter olanlara göre daha düşük belirti puanları saptanmış, fiziksel aktivite ile belirti puanları arasındaki negatif ilişki bireyler arası belirgin değişkenliğe karşın küçükten ortaya (small to moderate) etki büyüklükleriyle (effect size) istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Random Forest modellerinde depresyon belirti şiddetini ayırt etmede göreli önem sıralamasının başında D vitamini ve D dimer yer almış, bunları hs-CRP, TNF, IL-6 ve miyoglobin izlemiş ve bu altı biyobelirteç posterde anlamlı olarak işaretlenmiştir; cTnI, IL-1beta, CK-MB, NT-proBNP, CRP ve IL-8 daha düşük göreli öneme sahiptir. Yazarlara göre davranışsal etkenler ve inflamatuvar biyobelirteçler psikiyatrik belirtilerin düzenlenmesinde birleşmekte, inflamatuvar imza immüno-nöroendokrin eksenin psikopatolojideki yerini vurgulamaktadır. Biyobelirteç profillemesinin makine öğrenmesiyle (machine learning) birleştirilmesi, psikiyatride erken katmanlandırma (stratification) stratejilerine katkı sunabilir.
الانتقال إلى الملصق الأصليكيف يُستشهد بهذه الدراسة؟
APA 7: Rodolpho, J. M., Godoy, K. F., Fragelli, B. D., Paula, L. A. D. L., Bianchi, J., Duarte, F. O., Camillo, L., Silva, G. B., De Andrade, P. H., Prado, J. A., Ribeiro, E. T., Filho, F. J., Alves, M. P., Castro, C. A., Speglich, C., & Anibal, F. F. (2026, September 23-26). Inflammatory biomarkers and physical activity as key determinants of depression severity: a machine learning analysis [E-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026), Stockholm, Sweden. https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/100
Vancouver: Rodolpho JM, Godoy KF, Fragelli BD, Paula LADL, Bianchi J, Duarte FO, et al. Inflammatory biomarkers and physical activity as key determinants of depression severity: a machine learning analysis [e-poster]. 26th WPA World Congress of Psychiatry (WCP 2026); 2026 Sep 23-26; Stockholm, Sweden. Available from: https://cslide.ctimeetingtech.com/wcp26/attendee/eposter/file/100
أُنشئت أسماء المؤلفين وصيغة العنوان تلقائيًا من نظام المؤتمر؛ يُرجى مقارنتها بالملصق الأصلي قبل استخدامها.
من الموضوع نفسه
- Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan beliren yetişkinlerde biriktiricilik belirtileri ve davranışları
- Tanı konmamış erişkin dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğunun anksiyete ve depresif bozukluklar için sürdürücü etken olması: bir literatür derlemesi
- DEHB, mükemmeliyetçilik ve öz şefkat: olumsuz duygulanıma giden yollar
- Anksiyete ile ilişkili bozukluklarda kendi kendine yönlendirilen sanal gerçeklik terapisinin etkililiği: sistematik derleme ve meta-analiz
- Birinci basamakta orta şiddette yaygın anksiyete bozukluğunda bilişsel davranışçı terapinin SSGİ ile karşılaştırılması: kontrollü klinik çalışma