La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

SO442

DEHB tanısı olmayan hastaların uyarıcı ilaç istemlerinde etik etkenler

ETHICAL FACTORS IN NAVIGATING PATIENT REQUESTS FOR STIMULANTS WITHOUT ADHD DIAGNOSIS

Tanı ölçütlerini karşılamayan hastaların uyarıcı istemlerinde ne refleksif ret ne de eleştirisiz kabul savunulabilir; bireyselleştirilmiş değerlendirme, ortak karar alma ve gerektiğinde zaman sınırlı izlemli deneme etik açıdan savunulabilir yoldur.

Bildirinin amacı, erişkin dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) tanı ölçütlerini karşılamadığı halde uyarıcı ilaç isteyen hastalarla karşılaşmalarda ortaya çıkan etik gerilimleri incelemek ve bunların yönetimi için uygulanabilir çerçeveler önermekti. Yöntem olarak, bipolar bozukluk, remisyonda madde kullanım bozukluğu ve hipertansiyonu olan, telepsikiyatri yoluyla başlatılmış uyarıcı tedavisinin sürdürülmesini isteyen bir hastayı betimleyen temsili bir klinik vinyet üzerinden özerklik, yararlılık, zarar vermeme, adalet ve mesleki bütünlük ilkeleri uygulanmış; DEHB tanısı, uyarıcı reçetelemesi, bilişsel güçlendirme ve ortak karar alma yazını gözden geçirilerek sentezlenmiştir. Vinyette DSM-5'in erişkin DEHB için gerektirdiği 9 ölçütten en az 5'ine karşılık hastanın yalnızca 3 dikkat eksikliği ölçütünü karşıladığı, nesnel sürekli performans testinde (continuous performance test, CPT) dikkat ve inhibitör kontrolün ortalama düzeyde olduğu, çalışma belleği ve işlem hızında bozulma bulunmadığı belirtilmektedir. Analiz, hasta özerkliği, tanısal doğruluk, zarardan kaçınma ve kaynakların hakça dağıtımı arasında belirgin gerilimler bulunduğunu; hem katı reddin hem de eleştirisiz uyumun etik risk taşıdığını göstermektedir. Eşik altı belirtilere karşın gerçek işlevsel bozulma bulunabileceği, yüksek riskli yaşam koşullarında kanıta dayalı tamamlayıcı girişimlerle birlikte zaman sınırlı ve izlemli uyarıcı denemelerinin gerekçelendirilebileceği; açık çıkış ölçütleri, sınırlı reçeteleme, uzun etkili formülasyonlar, idrarda madde taraması, eyalet reçete izlem programları ve imzalı tedavi anlaşmasının bu denemeyi güvenli kıldığı bildirilmektedir. Alternatif yaklaşımlar arasında eştanıların (duygudurum dengelenmesi, hipertansiyon, uyku bozuklukları, etkin madde kullanımı) öncelikle ele alınması, atomoksetin, bupropion ve guanfasin gibi uyarıcı dışı seçenekler, dikkat ve yürütücü işlevlere yönelik bilişsel davranışçı terapi ve işyeri düzenlemeleri sayılmaktadır. Sonuç olarak yazarlar, hastanın gerçek işlevsel sıkıntısı ile eşik altı reçetelemenin toplumsal sonuçlarının aynı anda gözetilmesi gerektiğini ve bireysel klinisyenin ötesinde meslek örgütlerince daha açık düzenleyici rehberlik geliştirilmesini önermektedir.

Todos los resúmenes del WCP 2026