La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

SO117

Kumar oynama bozukluğu ve aile dinamikleri ile sosyal işlevsellik üzerindeki yayılan etkileri

GAMBLING DISORDER AND ITS RIPPLE EFFECTS ON FAMILY DYNAMICS AND SOCIAL FUNCTIONING

Kumar oynama bozukluğu kişinin kendisiyle sınırlı kalmayıp eş, çocuk ve geniş aile ağında aile işlevselliği, eş iyilik hali ve çocuk gelişimi üzerinde kuşaklar arası zarara yol açmaktadır.

Amaç, kumar oynama bozukluğunun (gambling disorder, GD) aile sistemleri ve daha geniş sosyal işlevsellik üzerindeki ikincil etkilerine ilişkin 2020 ile 2026 arasında yayımlanan kanıtları eşler, çocuklar ve geniş ağlar açısından sentezlemektir. Medline, PsycINFO, Scopus ve Social Science Abstracts veri tabanlarında, erişkin örneklemlerde GD'nin ailesel ve sosyal sonuçlarını inceleyen gözlemsel, nitel ve derleme çalışmaları taranmış; etkilenen yakınların kendi bakış açısını bildiren çalışmalara öncelik verilmiştir. Posterde, kumar oynama bozukluğu olan her kişi için 4 ila 6 yakının etkilendiği vurgulanmaktadır. Kapsam derlemesi (scoping review) niteliğindeki 121 çalışmada etkilenen yakınların genel nüfusun %4,5 ila %21,2'sini oluşturduğu, etkilenen aile üyesi olarak daha sık kadınların tanımlandığı bulunmuştur. Eşler azalmış aile işlevselliği, düşük evlilik doyumu, artmış çatışma ve finansal zarar bildirmiş; kadın eşlerde fiziksel şiddet riski belirgin biçimde daha yüksek saptanmıştır. Otuz beş çalışmayı kapsayan sistematik derlemede, kumar sorunu olan ebeveynlerin çocuklarının finansal zarar, ihmal ve ilişkisel güçlükler yaşadığı, ebeveyndeki kumar şiddeti arttıkça zararın da arttığı gösterilmiştir. Erişkinlikte daha yüksek kumar sorunu, depresyon ve anksiyete oranları biçiminde kuşaklar arası etkiler gözlenmiş, etkilenen yakınların tedavi ortamlarında yetersiz temsil edildiği belirtilmiştir. Sonuç olarak sistemik ve aileyi kapsayan değerlendirme ve müdahale gerekli görülmekte, ancak mevcut kanıtların ağırlıklı olarak kesitsel ve nitel çalışmalara dayanması sınırlılık olarak sunulmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026