La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

SO109

Saldırganlık ve şiddetin aday genleri üzerine odaklanmış bir derleme

A FOCUSED REVIEW ON CANDIDATE GENES OF AGGRESSION AND VIOLENCE

Aday genler saldırganlıkla ilişkili fenotiplere katkıda bulunabilir, ancak kanıtlar heterojen ve büyük ölçüde dolaylıdır.

Amaç, psikiyatrik ve translasyonel insan örneklemlerinde genetik varyantların saldırganlık, dürtüsellik ve şiddetle ilişkili fenotiplerle bağlantılı olup olmadığını adli psikiyatri açısından incelemektir. Yöntem olarak 26 Mart 2026'da PubMed üzerinde psikiyatrik bozukluklar, saldırganlık ya da suç davranışı ve aday genleri (örn. SNP, MAOA, COMT, DRD2, SLC6A4) birleştiren önceden tanımlanmış bir sorgu çalıştırılmış; klinik çalışma ve randomize kontrollü çalışma filtreleri 13 kayıt getirmiştir. Dahil etme ölçütleri insan çalışması olması, aday polimorfizmlerin değerlendirilmesi ve saldırganlık, dürtüsellik ya da şiddetle ilgili sonlanım bildirilmesiydi; ilgisiz popülasyon (n = 3), doğrudan saldırganlık ya da şiddet değerlendirmesi içermeyen sonlanımlar (n = 2) ve farklı metodolojik odak (n = 2) nedeniyle dışlamalar yapılarak 6 çalışma nitel olarak sentezlenmiştir. Bulgular heterojendir: psikiyatrik örneklemlerde COMT polimorfizmleri şizofrenide saldırgan davranışla ilişkili bulunmuş (Strous ve ark., 2009), deneysel çalışmalarda COMT genotipi nöromodülasyona verilen davranışsal yanıtı etkilemiştir (Weidler ve ark., 2024). MAOA polimorfizmi saldırganlığı ve nöral yanıtları düzenleyen etkileşim etkileri göstermiş (Wagels ve ark., 2019), MAOA-L taşıyıcılarında artmış kortiko limbik kırılganlık saptanmıştır (Eisner ve ark., 2017). Serotonerjik polimorfizmlere ilişkin bulgular tutarsız olup saldırganlıkla ilişkileri sınırlıdır (Reist ve ark., 2001; Manuck ve ark., 2002). Sonuç olarak etkiler belirlenimci değildir, biyolojik ve çevresel etkenlerden etkilenmektedir; bulgular saldırgan davranışın adli değerlendirmesinde çok etkenli bir çerçeveyi desteklemektedir.

Todos los resúmenes del WCP 2026