La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Ergen aşkı, hukuk ve ruhsal hastalık: yargının rolü

Adolescent love, law and mental illness: role of judiciary

Yargı, ergen duygulanımını suçlulaştırma ya da hastalık gibi ele alma ile romantizm dilinin gizlediği sömürüyü kabul etme arasındaki iki simetrik hatadan kaçınmalıdır ve adli psikiyatri bu ayrımda mahkemelere yardımcı olabilir.

Konuşmanın çıkış noktası, ergen romantik ilişkilerinin normatif psikososyal gelişim, gelişen özerklik, cinsel haklar, aile denetimi, çocuk koruma ve ceza hukuku arasındaki karmaşık bir sınırda yer almasıdır; mahkemeler giderek daha sık bir ilişkinin gelişimsel olarak beklenen bir yakınlık mı, sömürü, zorlama, istismara hazırlama (grooming) mı, yoksa ruhsal hastalık ve psikososyal kırılganlığın koruma gerektirdiği bir bağlam mı olduğuna karar vermek durumunda kalmaktadır. Amaç, ergen ilişkileri, iddia edilen cinsel şiddet, ruhsal hastalık ve tartışmalı özerklik içeren davaların karara bağlanmasında yargının adli psikiyatrik akıl yürütmeyi nasıl kullanabileceğini incelemektir. Adli psikiyatrik katkının özellikle belirgin yaş ya da güç asimetrisi, bağımlılık ilişkisi, travma maruziyeti, zihinsel ya da nörogelişimsel yetersizlik, ağır psikiyatrik belirtiler, madde kullanımı, kendine zarar verme, intihar davranışı ve dijital zorlama durumlarında önem taşıdığı belirtilmektedir. Bununla birlikte psikiyatrik tanının tek başına ergenin anlatısını geçersiz kılmaması ve ehliyetsizliğin (incapacity) göstergesi olarak kullanılmaması gerekir; uzmanın görevi psikopatoloji, gelişimsel olgunluk, işlevsel karar verme, ilişki dinamikleri, zorlama ve yargısal müdahalenin öngörülebilir psikiyatrik sonuçları arasındaki etkileşimi değerlendirmektir. Mahkemelerin ayrıca yinelenen tanıklık, kurumsallaştırma, aileden ayrılma, damgalanma ve orantısız cezai yanıtlardan doğan ikincil mağduriyet (secondary victimisation) riskini göz önünde bulundurması gerekmektedir. Varılan sonuç, gelişimsel ve travma bilgisiyle hareket eden, hak temelli bir yargının zorunlu olduğu; adli psikiyatrinin gerçek kırılganlığı saptamada, sevgiyi sömürüden ayırmada ve hukuki korumanın kendisinin psikiyatrik zarar kaynağı olmasını önlemede mahkemelere destek verebileceğidir.

Todos los resúmenes del WCP 2026