La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Yatarak psikiyatri tedavisinde uykusuzluğun ilaçla tedavisi: isveç'teki güncel uygulamaların anket çalışması

Pharmacological treatment of insomnia in inpatient psychiatry - a survey study of current practices in sweden

İsveç'te yatarak psikiyatri bakımında uykusuzluk reçetelemesi büyük ölçüde klinik yargıya dayanmakta ve belirgin değişkenlik göstermektedir.

Çalışmanın amacı, İsveç'te yatarak psikiyatri bakımında uykusuzluğa (insomnia) yönelik reçeteleme uygulamalarını tanımlamak ve uyku ilacı seçimini etkileyen etkenleri belirlemektir. Depresyon, şizofreni ve bipolar bozukluk dahil ağır ruhsal hastalığı olanlarda uykusuzluk çok sık görülmesine karşın, yatarak psikiyatri bakımında ilaçla yönetime ilişkin kılavuzların bulunmadığı belirtilmektedir. 15 Eylül ile 5 Ekim 2025 arasında psikiyatristlere ve psikiyatri asistanlarına dijital bir anket uygulanmış; anket yatarak tedavide sık görülen durumları temsil eden 13 klinik olgu vinyetini, reçeteleme sıklığına ilişkin soruları ve klinik akıl yürütmeyi inceleyen açık uçlu soruları içermiştir. Nicel veriler tanımlayıcı olarak analiz edilmiş, nitel yanıtlar tematik biçimde özetlenmiş; 93 klinisyen anketi tamamlamış, ancak katılımcıların tümü her soruyu yanıtlamamıştır. Reçeteleme uygulamaları hem tanı grupları içinde hem gruplar arasında belirgin farklılık göstermiş; genel olarak en sık antipsikotikler ve antihistaminikler reçete edilirken Z hipnotikleri (Z-hypnotics) başlıca uykuya dalma güçlüğünde kullanılmıştır. Uygulama psikotik ve depresif bozukluklarda en tutarlı iken anksiyete bozuklukları, borderline kişilik bozukluğu ve nörogelişimsel bozukluklarda daha fazla değişkenlik görülmüş; kararları resmi kılavuzlardan çok klinik deneyim, hasta özellikleri ve algılanan yarar zarar dengesi belirlemiştir. Yazarlar, tutarlı ve bireyselleştirilmiş tedaviyi desteklemek için tanıya özgü, kanıta dayalı önerilere gereksinim olduğu sonucuna varmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026