La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Kültürler arası psikiyatrik görüşme ve psikoterapide empati ve ötekilik

Empathy and alterity in intercultural psychiatric consultation and psychotherapy

Empati psikoterapi sonucunun en güçlü yordayıcılarından biri olmayı sürdürse de sınırları, başarısızlıkları ve kimi zaman radikal imkânsızlıkları vardır; bu sınırların kabulü kültürler arası psikiyatriye uygun bir empati pedagojisinin başlangıç noktasıdır.

Konuşma, klinik karşılaşmada vazgeçilmez olan empatinin güncel bilgi durumunu ve sınırlarını, sosyal nörobilimi, fenomenolojiyi ve kültürel psikiyatriyi bütünleştirerek ele almaktadır. Terapist empatisi psikoterapi sonucunun en sağlam yordayıcıları arasında yer almakta ve empatik iletişim tıbbın tamamında sonuçları iyileştirmektedir; buna karşın empatinin sınırları ve başarısızlıkları en açık biçimde kültürler arası klinik çalışmada görünür olmaktadır. Güncel araştırmalar empatinin sabit bir kapasite değil çok bileşenli, güdülenmiş bir pratik olduğunu; “öteki” olarak işaretlenenlere yönelik empatiyle ilişkili nöral yanıtların azaldığını ve bilgi işlemenin erken evresinde beliren bu gruplar arası yanlılığın temas, yeniden kategorize etme ve eğitimle değiştirilebildiğini; ırksallaştırılmış farklılık boyunca yaşanan empati başarısızlıklarının tanısal eşitsizliklere yansıdığını göstermektedir. Empatiyi ötekinin deneyiminin simülasyonu olarak gören anlayışın (“onun yerinde olsaydım”) karşısına, fenomenolojik açıklamalar ortak bir dünya varsayımının askıya alınmasına dayanan, daha derin ve kendini geri çeken bir empatiyi (“senin yerinde olmak senin için nasıl bir şey”) koymaktadır. Empatinin yetersiz kaldığı yerde klinik çalışma, kültürel konsültasyon, çevirmenler ve kültür aracılarıyla iş birliği ve hastalık deneyiminin kültürel ekososyal poetikasına dayanan tamamlayıcı anlama ve açıklama biçimlerini gerektirmektedir. Empatinin sınırında, Levinas'ın ötekilik etiği ile sömürgecilik tarihlerine ve yapısal eşitsizliklere duyarlı bir bakım politikası ve pragmatiği (Fanon) anlayışımızı aşan hastaya karşı sorumluluğu ayakta tutmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026