La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Psikiyatri stajında eğitimli oyuncularla psikiyatrik olgu simülasyonu: klinik, iletişimsel ve etik yetkinliklerin geliştirilmesi

Psychiatric case simulation with trained actors in a psychiatry clerkship: developing clinical, communicative and ethical competencies

Eğitimli oyuncularla yürütülen psikiyatrik olgu simülasyonları, psikiyatri stajında klinik akıl yürütmeyi, iletişimi ve etik duruşu geliştiren tamamlayıcı bir eğitim stratejisi olarak sunulmaktadır.

Çalışmanın amacı, psikiyatri stajı içinde eğitimli oyuncularla yürütülen psikiyatrik olgu simülasyonlarının tamamlayıcı bir eğitim stratejisi olarak uygulanmasını sunmak; böylece klinik akıl yürütmeyi, etik duruşu ve ilişkisel yetkinliği geliştirirken tıp öğrencilerini psikiyatrik bakıma içkin karmaşıklık, öznellik ve sosyokültürel boyutlarla buluşturmaktır. Uygulama temelli bu eğitim deneyimi 2025 yılında Brezilya'da bir tıp fakültesinin psikiyatri stajında hayata geçirilmiştir. En fazla 10 öğrenciden oluşan gruplar beş haftalık rotasyon boyunca haftalık simülasyon oturumlarına katılmış; her oturumda eğitimli bir oyuncu bir psikiyatrik olguyu canlandırmış, öğrenciler tek başına ya da ikili olarak klinik görüşme yürütmüş, ardından bir eğitici tarafından yapılandırılmış geri bildirim (debriefing) ve klinik tartışma yapılmıştır. Senaryolar anksiyete, depresif, psikotik ve manik sendromları, psikomotor ajitasyon ve intihar riskini kapsamış; kesişen temalar arasında tanıda cinsiyet yanlılığı, üreme sağlığı ile ilişkili ruh sağlığı (düşük dahil), zorunlu yatış, maneviyat ve kültürel uygulamalar ile farklı sağlık hizmetlerindeki bakım yolakları yer almıştır. Sonuçlarda öğrencilerin katılımının, klinik akıl yürütme, iletişim ve karar verme becerilerinin arttığı; gerçek bakım ortamlarında edilgen gözlemden daha etkin bir klinik tutuma geçiş olduğu; empatinin, hasta yönetiminde özgüvenin ve ruhsal acının öznel ve toplumsal boyutlarının anlaşılmasının arttığı bildirilmiştir. Yazarlar bu yöntemin etkin öğrenmeyi desteklediği, damgalanmayı azalttığı ve klinik olarak yetkin, etik temelli ve düşünümsel hekimlerin yetişmesine katkıda bulunduğu sonucuna varmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026