Bu sayfa, ESTD 2026'da sunulan posterin yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi poster yazarlarıdır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

P1298

Ne yersek o muyuz? Çocukluk çağı travması, duygusal sıkıntı ve yiyecek seçimlerinin duygusal güdüleri arasındaki ilişki

Are we what we eat? The relationship between childhood trauma, emotional distress and emotional motivations of food choices

Çocukluk çağı travması yiyecek seçimlerinin duygusal güdülerini doğrudan değil, kaygılı bağlanma ve anksiyete belirtileri üzerinden etkiliyor.

Çalışma, çocukluk çağı travması ile yiyecek seçimlerinin duygusal güdüleri arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkide bağlanma niteliği ile duygusal sıkıntının (anksiyete ve depresif belirtiler) aracı rolünü incelemeyi amaçlıyor. Nicel, kesitsel ve ilişkisel desende 18-85 yaş arası 500 katılımcıya (390 kadın, 110 erkek) Çocukluk Çağı Travma Ölçeği (CTQ), Yetişkin Bağlanma Ölçeği (AAS), Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS) ve Yiyecek Seçimi Belirleyicileri Ölçeği (EATMOT) uygulanmış, seri aracılık modeli kurulmuş. Çocukluk çağı travması ile yiyecek seçimlerinin duygusal güdüleri arasında doğrudan etki bulunmamış. Daha fazla travma maruziyeti daha yüksek kaygılı bağlanmayla, o da daha yüksek duygusal yeme güdüsüyle ilişkili; yiyecek seçimi güdüleriyle doğrudan ilişki kuran tek bağlanma boyutu kaygılı bağlanma. Dolaylı etki yalnız anksiyete üzerinden anlamlı, depresyon üzerinden değil; yazarlar bunu depresyonun duygusal yemeden çok yemeyi bastırmayla ilişkili olmasına bağlıyor. Klinik olarak yeme güdülerine ilişkin veri toplamanın, özellikle bulimiya ve tıkınırcasına yeme bozukluğunda erken yaşantılara ve olası çocukluk travmasına ulaşmaya yardım edebileceği belirtiliyor. Sınırlılıklar kesitsel desen ve öz bildirim ölçekleri.

Tüm ESTD 2026 özetleri