La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

Erken başlangıçlı şizofreni ve obsesif kompulsif bozuklukta beyin hacmi örüntüleri farklılaşmakta, bu da farklı işlevsel devrelerin etkilendiğine işaret etmektedir

Brain volume patterns in early-onset schizophrenia and obsessive-compulsive disorder differ, indicating that different functional circuits may be affected

Ergenlerde erken başlangıçlı şizofrenide kortikal yüzey alanı azalması ve subkortikal dengesizlik, obsesif kompulsif bozuklukta ise subkortikal ve kortikal hipertrofi saptanmış, bu da iki bozukluk için farklı beyin gelişim yörüngelerine işaret etmiştir.

Amaç, her ikisi de ağır anksiyete ve içgörü bozukluğu içeren ergen erken başlangıçlı şizofreni (early onset schizophrenia, EOS) ile obsesif kompulsif bozukluğun (OKB), amaç yönelimli davranışın (goal directed behaviour, GDB) altında yatan beyin yapıları bakımından birbirinden ve sağlıklı kontrollerden ayrılıp ayrılmadığını incelemektir; EOS'ta dış ve iç bilginin yanlış yorumlanması dağınık düşünce, davranış ve içe kapanmaya, OKB'de ise riskin abartılması örgütlü yinelenen amaç yönelimli davranışlara ve kaçınmaya yol açmaktadır. Yöntem olarak 12 ile 18 yaş arasındaki EOS, OKB ve tipik gelişim gösteren kontrol gruplarından T1 ağırlıklı yapısal MRG verileri alınmış; kortikal kalınlık, yüzey alanı ve subkortikal hacim kestirimleri FreeSurfer ile elde edilmiş; grup farkları yaş, cinsiyet ve kafa içi hacim (intracranial volume) için düzeltilerek Bayesçi hiyerarşik log lineer modellerle tahmin edilmiş, sonuçlar yüzde ölçeğinde sonsal ortalama (posterior mean) farkı ve yön olasılığı (probability of direction, P) olarak bildirilmiştir. Kontrollere kıyasla EOS'ta kortikal yüzey alanı frontalde %3 (P=0.90), parietalde %2 (P=0.98) ve temporalde %2 (P=0.98) daha düşük bulunmuş; subkortikal düzeyde talamus %2 (P=0.96) ve amigdala %2 (P=0.95) daha küçük, kaudatta ise hafif bir azalma (%1, P=0.80) saptanmıştır. Buna karşılık OKB'de korteks korunmuş görünmüş, frontal ve parietal bölgelerde hafif artış (her ikisi de %1, sırasıyla P=0.82 ve P=0.69) ve temporalde %1 azalma (P=0.66) izlenmiş; subkortikal hipertrofi ise nukleus akkumbens %4 (P=0.98), hipokampus %3 (P=0.98), amigdala %2 (P=0.94) ve talamus %1 (P=0.91) olarak bulunmuştur. EOS ile OKB'nin doğrudan karşılaştırılmasında EOS'ta frontal (%3, P=0.96) ve parietal (%4, p=0.97) kortikal alan ile amigdala (%5, P=0.99), hipokampus (%3, P=0.95) ve talamus (%3.0, P=0.99) hacimleri daha düşüktür. Sonuç olarak amaç yönelimli davranışı sağlayan fronto striatal talamik devrede EOS kortikal azalma ve subkortikal dengesizlikle, OKB ise subkortikal ve kortikal hipertrofiyle belirginleşmekte; bu durum iki bozukluğun ayrı beyin gelişim yörüngeleri izlediğini göstermektedir.

Todos los resúmenes del WCP 2026