La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV1232

Özerklik ile koruma sınırında erotomani: bir olgu sunumu

EROTOMANIA AT THE BOUNDARY OF AUTONOMY AND PROTECTION: A CASE STUDY

Erotomanik hezeyan, başkalarının sınırlarını etkileyen davranışlara dönüştüğünde klinik olarak anlamlı hale gelir ve orantılı, süreyle sınırlı müdahale özerkliğin yeniden kurulmasının koşullarını yaratabilir.

Sunumun amacı, erotomaninin (De Clérambault sendromu) özerklik ile başkalarını koruma yükümlülüğü arasındaki sınırda doğurduğu klinik ve etik sorunları bir olgu üzerinden tartışmaktır. Erotomani, karşılıklılığa dair kanıt bulunmamasına rağmen bir başkasının hastaya gizlice aşık olduğuna dair sabit inançla tanımlanır ve seyrek görülmekle birlikte ısrarlı temas girişimleri ve sınır ihlalleri yoluyla önemli kişilerarası ve mesleki sonuçlar doğurabilir. Sunulan olgu, bir erkek iş arkadaşına odaklanmış sabit erotomanik hezeyan geliştiren 51 yaşında bir kadın hastadır. Hasta, jestleri, bakışları ve gündelik etkileşimleri romantik ilginin şifreli ifadeleri olarak yorumlamış; açık reddedilmeye ve kurumsal arabuluculuğa rağmen inancını değiştirmemiş, içgörüsü bulunmamıştır. Klinik seyir romantik yorumlama, yinelenen temas arayışı, sınır ihlalleri ve artan işyeri çatışması biçiminde ilerlemiş; süregelen hezeyan inancı ve içgörü yokluğu bağlamında istemsiz yatış gerekmiş, antipsikotik tedaviyle hezeyan yoğunluğu azalmış ve gerçeği değerlendirme kısmen düzelmiştir. Yazarlar, sabit bir inancın hangi noktada davranışsal sonuçları üzerinden klinik olarak anlamlı hale geldiğini, özerkliğin başkasının sınırlarının korunmasıyla nasıl dengeleneceğini ve özerkliğin geçici olarak kısıtlanmasının onun yeniden kazanılmasını sağlayıp sağlamayacağını tartışmaktadır. Sonuç olarak psikiyatrik bakımın özerklik, risk ve kişilerarası sınırların korunması arasında denge kurması gerektiği, orantılı ve süreyle sınırlı müdahalenin özerkliğin yeniden kurulmasının zeminini hazırlayabileceği vurgulanmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026