La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV0675

Otoimmün psikozun tanınması: erken psikiyatri pratiği için klinik uyarı işaretleri ve bir tanı çerçevesi

RECOGNIZING AUTOIMMUNE PSYCHOSIS: CLINICAL RED FLAGS AND A DIAGNOSIS FRAMEWORK FOR EARLY PSYCHIATRIC PRACTICE

Otoimmün psikoz birincil psikiyatrik hastalıklarla karışabildiğinden, klinik uyarı işaretlerine dayalı basamaklı bir tanı çerçevesi erken immünoterapi için gereklidir.

Poster, immün disregülasyon ve nöronal otoantikorların doğrudan psikiyatrik belirtilere yol açtığı bir klinik antite olan otoimmün psikozun (autoimmune psychosis, AP) erken tanınması için pratik bir çerçeve sunmayı amaçlamaktadır. AP'nin şizofreni ve bipolar bozukluğu taklit etmesi sık yanlış tanıya ve tedavi gecikmesine yol açmakta; birincil psikiyatrik hastalıktan farklı olarak antipsikotiklere dirençli seyrederken zamanında uygulanan immünoterapiye iyi yanıt vermektedir. Küresel nüfusun yüzde 9,4'e varan bölümünün otoimmün hastalıklardan etkilendiği, doğrulanmış olguların yüzde 39'a varan kısmının daha önce birincil psikiyatrik hastalık olarak yanlış tanı aldığı belirtilmektedir. Önerilen çerçevenin birinci basamağında uyarı işaretlerinin tanınması yer alır: psikiyatrik alanda yeni başlangıçlı psikoz, mani, katatoni ve antipsikotiklere zayıf yanıt; nörolojik alanda hızlı bilişsel gerileme, yeni nöbetler, hareket bozukluğu ve otonomik instabilite; öyküde kişisel veya ailesel otoimmün hastalık ile viral prodrom sonrası başlangıç; incelemelerde EEG'de epileptiform deşarjlar, MRG'de mezyotemporal hiperintensiteler ve beyin omurilik sıvısında (BOS) pleositoz. İkinci basamak tanısal incelemede enfeksiyöz ensefalitin dışlanması, otoantikor testinde serum yerine BOS'un tercih edilmesi (örneğin anti NMDAR), MRG'de FLAIR T2 hipokampal hiperintensite, EEG'de ekstrem delta fırça deseni, olanak varsa MRG ve EEG'den daha duyarlı olan FDG PET, paraneoplastik olgular için malignite taraması yer alır; fasiyobrakiyal distonik nöbetler anti LGI1 için patognomonik kabul edilir ve normal MRG tanıyı dışlamaz. Antikor alt tiplerine göre anti NMDAR psikoz, mani ve katatoni ile; anti LGI1 duygudurum bozuklukları ve bellek bozukluğu ile; anti CASPR2 konfüzyon ve olası psikoz ile ilişkilendirilmiştir. Tedavide birinci basamak steroidler, intravenöz immünoglobulin veya plazmaferez, iki ile dört hafta içinde düzelme yoksa ikinci basamak rituksimab veya siklofosfamid önerilmekte; antipsikotikler ve benzodiazepinler yalnızca semptomatik ve dikkatli kullanımla sınırlandırılmaktadır.

Todos los resúmenes del WCP 2026