La traducción de esta página se está preparando; por ahora se muestra el original en turco. Leer el original

Esta página es un resumen en turco, elaborado con ayuda de inteligencia artificial, del trabajo presentado en el 26.º Congreso Mundial de Psiquiatría. El trabajo pertenece a los autores que lo presentan; para citarlo, consulte la fuente original.

EV0133

Ayrılmış benlik: Severance dizisinde psikanalitik temalar

PSYCHOLOGICAL THEMES IN THE TV SERIES SEVERANCE

Severance dizisi bastırma, bölünme, dissosiyasyon ve benliğin yeniden bütünleşmesi gibi psikanalitik kavramları somut teknolojik eğretilemelerle canlandırdığı için hem öğrencilere hem hastalara bu kavramları aktarmada kullanılabilir.

Amaç, Severance dizisindeki psikanalitik temaları çözümlemek ve bunların psikoterapi ile eğitim açısından karşılıklarını tartışmaktır. Yöntem, dizinin dört tema üzerinden kavramsal olarak incelenmesi ve travma alanyazınına dayanan psikoterapi çıkarımlarının derlenmesidir; sayısal veri ya da örneklem içermez. Birinci temada dizideki ayırma işleminin bilincin ve benliğin bölünmesini (splitting) canlandırdığı, Mark karakterinde eşinin ani ölümünün ardından yaşanan travmayı bastırmaya yönelik bilinçli bir karar olduğu, bellek üzerindeki etkisinin otobiyografik belleğin yitirildiği amnezi ya da füg benzeri bir duruma yol açtığı, asansör yolculuğunun kimlik dağınıklığında (identity diffusion) görüldüğü biçimde benlik yaşantısında gerçek bir süreksizliği temsil ettiği belirtilmektedir; iyi ve kötünün tümüyle ayrışmasına karşın içerideki Mark'ın açıklanamayan bir ağırlık taşıması, aşırı bastırma ya da dissosiyasyon sırasında bile duygulanım ve duyumların aktarıldığına işaret etmektedir. İkinci tema gerçek benlik ile sahte benliği (true self vs false self) Helly ve Helena karşıtlığı üzerinden ele almakta, ikisinin hırs ve korkusuzluk gibi ortak özellikler taşıdığı, ayrışmanın beklenen rollere uyum sağlama sürecinde ortaya çıktığı öne sürülmektedir. Üçüncü tema bilinçdışına erişimi, resimler ve koku eşliğinde yapılan heykel çalışması üzerinden göstermekte, sanatın bilinçdışına bir geçit işlevi görebileceğini ve şiddetli bir bölünmenin psikoz benzeri halüsinasyon yaşantılarını doğurabileceğini vurgulamaktadır. Dördüncü temada yeniden bütünleşmenin (reintegration) baş ağrısı, konfüzyon, dezoryantasyon ve halüsinasyonla giden sancılı bir süreç olarak betimlenmesi, bilinçdışı olanın ani biçimde bilince taşınmasının yarattığı derin acıya ve bütünleşme karşısındaki ikircikliğe benzetilmektedir. Psikoterapi çıkarımları arasında bütünleşmenin bütünlük duygusu yaratması, tutarlı bir anlatı kurmanın parçalı imge, anı, düşünce ve duygulara verilen duygusal tepkileri zayıflatması ve travmanın yalıtıcı yaşantısıyla baş etmesi, terapistin belirsizliğe katlanmayı desteklemesi, dissosiyatif durumlarda bile kendi davranışına sahip çıkmanın çaresizlik ve bağımlılık duygusunu dağıtması ve topraklamanın (grounding) dissosiyasyonu önlemede işe yarar bir araç olması sayılmaktadır. Sonuç olarak dizinin bu kavramları erişilebilir biçimde aktarmada kullanılabileceği, psikosomatik belirtilerin ruhsal acının karşılığı olarak anlatılmasında ve travma yaşamış, bastırma ya da dissosiyasyon temelli savunmalar kullanan bireylerin tedavisinde klinik olarak yararlı olabileceği belirtilmektedir.

Todos los resúmenes del WCP 2026