Bu sayfa, ESTD 2026'da sunulan posterin yapay zekâ desteğiyle hazırlanmış Türkçe özetidir. Çalışmanın sahibi poster yazarlarıdır; atıf için orijinal kaynağa başvurun.

P1354

EMDR ve Travma TerapileriDoğal gözlemsel çalışma

İş birliğine dayalı birinci basamakta basamaklı, grup temelli, travma odaklı bir müdahalede hasta akışı ve klinik profiller: tanımlayıcı analiz

Patient Flow and Clinical Profiles in a Stepped-Care, Group-Based Trauma-Focused Intervention within Collaborative Primary Care: A Descriptive Analysis

Yazarlar: Luis E. Estévez-Cachafeiro, Inma Ferrero-Macías, Violeta Llonch-Puyalto, Sara Casals-Galard, Josep Mercadal-Rotger, Josep Castillo-Garayoa

Kurum: Centre de Salut Mental d'Adults Sant Andreu (Barcelona), Fundació FVB; Institut Universitari Vidal i Barraquer; Universitat Ramon Llull, FPCEE Blanquerna

Ülke: İspanya

Konu: EMDR ve Travma Terapileri

Desen: Doğal gözlemsel çalışma

Birinci evreyi tamamlayanların yaklaşık üçte ikisi taburcu edildi; sonraki bakım gereksinimini en tutarlı ayırt eden etken belirti şiddeti değil, başlangıçtaki işlevsellikti.

Çalışma, iş birliğine dayalı birinci basamakta yürütülen basamaklı travma programında 1. evre (dengeleme) sonrası hasta akışını tanımlamayı ve sonraki klinik seyirlerin başlangıç karmaşıklığı, tedaviyle değişim ve tedavi sonrası durumla ilişkisini incelemeyi amaçlıyor. Doğal gözlemsel desende Nisan 2024 ile Nisan 2025 arasında altı 1. evre grubuna 84 yetişkin girmiş, 73'ü (%86,9) tamamlamış; ölçümler travma maruziyeti (ITEM), TSSB belirtileri (EGS-R), genel sıkıntı ve işlevsellik (CORE-OM) ve disosiyatif belirtiler (DCI); analizler Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis ve Wilcoxon, ikili karşılaştırmalar Holm-Bonferroni düzeltmeli. Bırakan 11 kişide (%13,1) çocukluk travması maruziyeti daha yüksek (U=245,0, p=0,039, r=0,23). Tamamlayanların 49'u (%67,1) taburcu edilmiş, 13'ü (%17,8) 2. ya da 3. evreye geçmiş, 11'i (%15,1) sürekli ya da uzmanlaşmış bakıma yönlendirilmiş. Sonraki seyri en tutarlı ayırt eden CORE-OM işlevselliği (H=12,69, p=0,002, epsilon kare=0,15); çocukluk travması da katkıda bulunmuş (H=7,81, p=0,020), başlangıç TSSB şiddeti ve disosiyasyon ise ayırt edici olmamış. 1. evrede tüm seyirlerde iyileşme görülmüş ve değişimin büyüklüğü gruplar arasında anlamlı farklı değil; tedavi sonrası 2./3. evreye geçenlerde kalıntı TSSB belirtisi taburcu olanlardan yüksek (U=120,0, p=0,033, r=0,30, keşif amaçlı). Yazarlar basamaklı bakımda çok boyutlu, bireyselleştirilmiş karar vermeyi destekliyor; küçük alt gruplar, eksik tedavi sonrası veri ve klinik yargıya dayalı yönlendirme sınırlılıklar olarak belirtilmiş.

Aynı konudan

Tüm ESTD 2026 özetleri